ΞΕΝΙΑ: Η τελευταία ευκαιρία

Του ΣΤΑΘΗ ΜΠΑΡΤΖΩΚΑ

Αυτό που συνέβη στην Άρτα, με το θέμα του Ξενία, ξεπερνά κάθε φαντασία και δείχνει τι καταστροφή μπορεί να επιφέρουν, λάθος επιλογές Δημοτικών αρχόντων, αλλά και υπόγειες κομματικές κόντρες, εις βάρος της πόλης.
Ήταν στο 1994, όταν ο ΕΟΤ έκανε διαγωνισμό για να νοικιάσει το Ξενία σε ιδιώτη. Τον διαγωνισμό κέρδισε ο Αρτινός μηχανικός Άρης Τζουμάκας. Όμως ο τότε Δήμαρχος κ. Βάγιας ήθελε το Ξενία για Δημαρχείο ή καζίνο!
Έβαλε λοιπόν δύο σκουπιδιάρικα στην είσοδο του Βυζαντινού κάστρου, ώστε να εμποδίσει τον νικητή του διαγωνισμού να εκτελέσει εργασίες ανακαίνισης του ξενοδοχείου.
Έτσι το Ξενία παρέμενε κλειστό και δεν λειτουσγούσε, παρότι για 40 χρόνια αποτέλεσε το κέντρο της κοινωνικής ζωής στην Άρτα αλλά και τον πιο γαλήνιο προορισμό. Παράλληλα ο κύριος Βάγιας πίεζε, ώστε να παραχωρηθεί το Ξενία στον Δήμο Αρταίων. Έτσι το 1997 ήρθε στην Άρτα η τότε Υπουργός κ. Βάσω Παπανδρέου και ανακοίνωσε ότι το Ξενία παραχωρείται στον Δήμο.
Όμως ο Δήμαρχος κ. Βάγιας ήταν της άλλης παράταξης και κάποιοι καλοθελητές πίεσαν την Υπουργό να πάρει πίσω την απόφασή της. Το θέμα παρέμενε σε εκκρεμότητα, οπότε βρήκε έτοιμο έδαφος, η 8η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων να αρπάξει μέσα από τα χέρια των Αρτινών το Ξενία για να το κάνει τι παρακαλώ; Κ.Ε.Κ. συντηρητών, δηλαδή Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης.
Πέρα από το φαιδρό του πράγματος, ότι μια Βυζαντινή Εφορεία έπαιρνε ένα μοντέρνο κτήριο του 1960, πολλά ερωτηματικά γέννησε και η συνέχεια. Αφού έβαλαν δύο ψευτοχάρμποτ, ως δήθεν χωρίσματα αιθουσών, τα Κ.Ε.Κ. ουδέποτε λειτούργησαν. Έτσι η 8η Εφορεία Ιωαννίνων πήρε τα χρήματα από την Ευρωπαική Ένωση και τι κατάφερε; Να καταστρέψει το Ξενία φυσικά (!!!)
Πέρασαν άλλα πέντε χρόνια και όταν ήταν φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη έχανε τις εκλογές, έστειλαν εδώ την γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη να υπογράψει σύμβαση παραχώρησης του Ξενία στον Δήμο Αρταίων με τον Δήμαρχο κ. Οικονομίδη.
Ενώ η προγραμματική σύμβαση ήταν εντελώς προνομιακή για τον Δήμο μιας και προέβλεπε 3 εκατ. ευρώ για το Ξενία στην δεκαετία, η Αρτινή αντιπολίτευση την καταψήφισε μιλώντας για καθρεφτάκια των ΜΑΟ- ΜΑΟ! Ήρθε λοιπόν η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή και η προγραμματική σύμβαση πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων. Έτσι από το 2004 το Ξενία καταρρέει αβοήθητο μέρα με τη μέρα.
Παράλληλα παρουσιάζει έντονα προβλήματα στατικότητας και η 18η Βυζαντινή Εφορεία Άρτας πια θέλει να το γκρεμίσει. Η προσπάθεια που έγινε πέρυσι στο Κ.Α.Σ. να κηρυχτει διατηρητέο μνημείο, υπονομεύτηκε από τους αρχαιολόγους.
Και τώρα τι κάνουμε; Ας δούμε την πραγματικότητα και ας κινηθούμε μεθοδικά και με πρόγραμμα. Το Ξενία ανήκει στα Ε.Τ.Α. (Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα) τα οποία έχουν παραχωρήσει τη χρήση στην Βυζαντινή Εφορεία. Η Βυυζαντινή Εφορεία όμως δεν έχει χρήματα να πληρώσει, ούτε έναν συμβασιούχο φύλακα, να κρατάει ανοιχτό το Κάστρο, τι να κάνει στο Ξενία;
Άρα πρέπει τάχιστα το Ξενία να απεμπλακεί από την Αρχαιολογία και να επιστρέψει στον φυσικό του ιδιοκτήτη που είναι τα Ε.Τ.Α. Τα Ε.Τ.Α. ετοιμάζονται να δημοπρατήσουν όλα τα Ξενία για ξενοδοχεία. Εδώ είναι η τελευταία ευκαιρία για το Ξενία Άρτας. Να μπει στη ρύθμιση για δημοπράτηση μαζί με τα υπόλοιπα Ξενία.
Μόνο έτσι θα σωθεί. Ας δώσουμε και μερικές απαντήσεις για διάφορους αστικούς μύθους που κυκλοφορούν στην πόλη συνήθως από άσχετους.
“Το Ξενία δεν μπορεί να δημοπρατηθεί γιατί είναι μέσα σε αρχαιολογικό χώρο”. Εκτός του ότι λειτουργούσε για 40 χρόνια, εγώ θα ρωτήσω. Σχολές Κ.Ε.Κ. επιτρέπονται και δεν επιτρέπεται ξενοδοχείο; Άλλωστε μέσα στα κάστρα των Ιωαννίνων και της Ρόδου υπάρχουν ολόκληρες πολιτείες.
“Το Ξενία να γίνει πολιτιστικό κέντρο”. Το Ξενία για να ξαναγίνει πάλι λειτουργικό κτήριο χρειάζεται 6 με 7 εκατ. ευρώ. Έχει τόσα χρήματα ο Δήμος Αρταίων; Κι αν γίνει ποιος θα το συντηρεί; Ξέρετε τι έξοδα λειτουργίας θα έχει ένα τέτοιο κτήριο;
Το Ξενία Άρτας είναι έργο του διαπρεπούς αρχιτέκτονα του Ε.Μ.Π. κ. Διονύση Ζήβα και περιλαμβάνεται στη λίστα του Υπουργείου Ποιλιτισμού με τα 41 Ξενία που αξίζει να διατηρηθούν. Αφήστε τους μύθους και κοιτάξτε την πραγματικότητα.

Ανεχόμαστε τους προβοκάτορες!

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Ν’ αποχαιρετήσουμε το 2010, που δεν μπορεί από κανέναν να χαρακτηριστεί καλή χρονιά, εκτός από κάποιους ανεγκέφαλους, που βγαίνουν στα καφενεία και μιλούν στους δυστυχισμένους πολίτες, για το νοικοκύρεμα της χώρας και άλλες τέτοιες μακακίες, που λέει ο χοντρός Πάγκαλος, ο οποίος διαπίστωσε ότι αυτός μαζί με τον εργάτη της οικοδομής έφαγαν τα λεφτά.
Η φτώχεια και η κρίση όμως δεν κάνει τους πολίτες να χάσουν την αξιοπρέπειά τους, για να κάνουν το σωστό. Να τους πάρουν στα πόδια και να μην τους επιτρέπουν να εμφανίζονται στα στέκια για να προκαλούν, επειδή βολεύονται να εκτελούν διατεταγμένη κομματική υπηρεσία, επειδή έχουν βάλει στο μυαλό τους κάποιο διορισμό (σ.σ. ας λένε, γίνονται και παραγίνονται, μόνο που τα έχουν καλά τακτοποιημένα τα πράγματα και δεν μαθαίνει κανένας) ή κάποιο έργο, κάποια ανάθεση ή ότι άλλο μπορεί να προκύψει. Το μυαλό των κομματικών, αυτών που αποκαλούνται με αυταρέσκεια το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», μπορεί να δουλέψει πολύ γρήγορα, γιατί υπάρχει και η τεχνογνωσία τριάντα και τόσων χρόνων.
Η κρίση δεδομένη, ειδική ανάλυση δεν μπορεί να γίνει από τούτη την στήλη, πλην όμως η έκκληση, για μαζική και καθαρή αντίσταση, είναι η μόνη πρόταση, αλλά βρίσκει σε κάθε μικρή τοπική κοινωνία, όπως η Άρτα, τους εγκάθετους του κομματικού κατεστημένου. Θα πάει ο εργάτης που περνάει τα βάσανα του κόσμου, να ζητήσει καλύτερο αύριο και θα βρεί μπροστά του έναν χοντρό, έναν γυρίστρα, που θα μπουν μπροστά στην όποια πορεία και θα δηλώσουν πολέμιοι του μνημονίου και γι’ αυτό βρίσκονται στους δρόμους. Ενώ το πρωί τριγύριζαν τα στέκια και έλεγαν ότι ανήκουν στο κόμμα που κυβερνάει και το κόμμα πρέπει να νοικοκυρέψει την χώρα, γιατί αυτή εντολή έρχεται «από πάνω» όπως συνηθίζουν να λένε.
Και τι ζητάς ρε μασκαρά στην πορεία που κάνουν οι άνθρωποι που βλέπουν μπροστά τους μόνο αδιέξοδα και επείσθησαν ότι μόνο με καθαρό αγώνα θα κερδίσουν την επιβίωσή τους; Για να τους σπάσεις τα νεύρα να φύγουν και να πάρεις τηλέφωνο μετά στα κεντρικά και με ύφος νικητή να αναφέρεις: «πάπαλα η συγκέντρωση» και να πάρεις τα συγχαρητήρια του κομματικού καθοδηγητή.
-Δεν αφήνετε τον κόσμο, αυτόν που βιώνει το πρόβλημα να αγωνιστεί, μπας και κερδίσει κάτι, απ’ το οποίο στην τελική μπορεί να ωφεληθείς κι εσύ, αντέτειναν στο πολιτικό της κομματικής νομιμότητας κάποιοι που δεν ανέχονται τα κομματικά εξαπτέρυγα, να θέλουν να καπελώσουν ακόμα και την αγωνία για την επιβίωση του απλού μεροκαματιάρη.
Κι εδώ θαυμάστε επιχείρημα:
-Είμαστε κι εμείς ενάντια στο μνημόνιο και το παλεύουμε από μέσα, λέει ο εκπρόσωπος του βαθέως ΠΑΣΟΚ (για να ακριβολογούμε αδικούμε το «βαθύ ΠΑΣΟΚ») ή καλύτερα του «τραβεστί ΠΑΣΟΚ» που δεν έχει ούτε πολιτική, ούτε προσανατολισμό.
Σώπα ρε μεγάλε, την είδες και εισοδιστής; Μην το αγγίζεις αυτό το θέμα, γιατί αυτή την επιλογή την έκαναν στελέχη μα βαριά τα….. αλλά δεν πέτυχαν τίποτα. Και δεν είσαι σε θέση ρε μεγάλε να μηδενίζεις, για να είσαι κομματικά υπάκουος, επιλογές που έκαναν στην πολιτική μεγάλοι πολιτικοί άνδρες και φιλόσοφοι.
Τα λέμε και τα ξαναλέμε, με μεγάλο κόστος, γιατί κάποιοι κομματικοί υπάλληλοι αρέσκονται να προβοκάρουν τα γραφόμενά μας και την άποψη για τις εργατικές και κοινωνικές κινητοποιήσεις. Θα συνεχίσουμε να τα θυμίζουμε σ’ όσους βλέπουν τους κομματικούς υπαλλήλους να τους προσβάλλουν τη νοημοσύνη κι εκείνο που μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική, είναι αυτοί που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους, όπου βλέπουν τους κομματικούς υπαλλήλους να τους… προγκάνε:
-Δεν έχετε δικαίωμα να είστε εδώ, μπορούν να πουν και να το απαιτήσουν.
Δεν μπορεί δηλαδή, την αγωνία των εργαζομένων, των φτωχών μεροκαματιάρηδων να προσπαθούν να την υποβαθμίσουν οι κομματικοί υπάλληλοι, με σκοπό να μηδενιστούν οι όποιες κινητοποιήσεις και να πετύχει το σκοπό του ο Γιωργάκης… Ποιο σκοπό δηλαδή; Να πεθάνει τον κόσμο.
Αλήθεια μπορεί να ισχυριστεί κανένας ότι η επίθεση σ’ εκείνον τον ανεκδιήγητο πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο, τους βουλευτές που πήγαν κι αυτοί να εκμεταλλευτούν την αγωνία των εργαζομένων, ήταν για εντυπώσεις; Σε καμία περίπτωση. Είναι η αγανάκτηση που και στην μικρή μας πόλη αρχίζει να μορφοποιείται, όπως γίνεται και σε άλλες μικρές πόλεις, που μέχρι τώρα τα πράγματα, είναι όπως τα περιγράφουμε παραπάνω.
Αν η αγανάκτηση σχηματοποιηθεί και στους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες δεν είναι ως «μαϊντανοί» οι κομματικοί υπάλληλοι, τότε μέσα στην επόμενη χρονιά, μπορούμε να ελπίζουμε σ’ ένα εργατικό και κοινωνικό κίνημα, περισσότερο αποτελεσματικό.

Καλή χρονιά.

Αφήνουν τις πόλεις και παίρνουν τα... βουνά

Έρευνα του καθηγητή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΙΑΜΠΑΚΟΥ δείχνει πως ολοένα και αυξάνεται το ρεύμα μόνιμης διαβίωσης στους ορεινούς οικισμούς της χώρας, της Ηπείρου, αλλά και των Τζουμέρκων

Στην αναζήτηση μιας πιο ποιοτικής ζωής, έστω κι αν παίρνουν λιγότερα χρήματα, βρίσκονται πλέον αρκετοί Έλληνες, που κυριολεκτικά παίρνουν τα βουνά εγκαταλείποντας τα αστικά κέντρα.
Αυτό το συμπέρασμα αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο σε μία σημαντική έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στα πλαίσια του Διεπιστημονικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών».
Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για τους ορεινούς όγκους της Ηπείρου και κυρίως του Νομού Ιωαννίνων, αφού δείχνουν πως τα τελευταία χρόνια είναι εμφανής η τάση για επιστροφή του πληθυσμού στα βουνά. Χρόνο με το χρόνο αυξάνεται το ρεύμα μόνιμης διαβίωσης στους ορεινούς οικισμούς, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται μία νέα ευκαιρία για μία άλλη ανάπτυξη στα ελληνικά βουνά.
Ο Καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου και συντονιστής του Διεπιστημονικού μεταπτυχιακού προγράμματος Δημήτρης Καλιαμπάκος, τόνισε αρχικά πως ήδη τα τελευταία χρόνια καταγράφεται μία αύξηση της τάξης του 4% στους πληθυσμούς των ορεινών όγκων.
Μάλιστα, διευκρίνισε πως η επιστροφή των ανθρώπων στα βουνά θα αποτυπωθεί με πιο καθαρό τρόπο στην απογραφή του 2011.Ο κ. Καλιαμπάκος ανέφερε πως τα τελευταία χρόνια δύο κατηγορίες συνήθως ανθρώπων επιλέγουν να αφήσουν τα αστικά κέντρα και να ζήσουν κοντά στη φύση.
Η μία κατηγορία είναι οι λεγόμενοι «εσωτερικοί πρόσφυγες ποιότητας ζωής», δηλαδή πολίτες που αν και είχαν μία ικανοποιητική δουλειά στις μεγάλες πόλεις, απηύδησαν από τη ρύπανση και την καθημερινότητα και αναζήτησαν ένα διαφορετικό τρόπο ζωής κοντά στη φύση.
Η δεύτερη κατηγορία είναι οι «νεόπτωχοι των πόλεων», δηλαδή άνθρωποι που είναι μακροχρόνια άνεργοι ή εργαζόμενοι με πενιχρές αποδοχές, που έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα να αναζητούν ένα νέα ξεκίνημα, κυρίως στα χωριά τους.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην έρευνα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, στο πως θα πρέπει να αξιοποιηθεί το τουριστικό ρεύμα προς τα ελληνικά βουνά, το οποίο αποτελεί μεν μία ελπίδα, αλλά ταυτόχρονα και μία απειλή. Όπως εξηγεί ο κ. Καλιαμπάκος, υπάρχουν δυνατότητες για μία τουριστική ανάπτυξη διαφορετικού τύπου στα ορεινά της Ηπείρου.
Όπως σημείωσε, μία νέα άνθηση των βουνών δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο στον τουρισμό και έφερε ως παράδειγμα τη Μηλιά Μετσόβου, όπου σήμερα υπάρχουν πολλές βιοτεχνίες ξύλου σε αυτό το ορεινό χωριό και που δίνουν ζωή και «ψωμί» σε δεκάδες ανθρώπους, που δεν χρειάζεται να εμπλακούν με τον τουρισμό.
Επίσης, ο κ. Καλιαμπάκος τόνισε πως η ανάπτυξη των ορεινών όγκων της Ηπείρου και του Νομού Ιωαννίνων μπορεί να στηριχθεί στην βιολογική καλλιέργεια, την κτηνοτροφία, την ενέργεια, την αξιοποίηση του δασικού πλούτου, τις μικρές βιοτεχνίες και το εμπόριο.
Μάλιστα έρευνα του μεταπτυχιακού του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου στα Τζουμέρκα, μεταξύ πολιτών που άφησαν τις πόλεις και ανέβηκαν στα ορεινά της Ηπείρου, έδειξε ότι απασχολούνται σήμερα σε ξενώνες, σε ορειβατικά καταφύγια, στο δασικό χωριό, αλλά και σε ένα μικρό υδροηλεκτρικό έργο, σε ένα εργαστήριο λαϊκής τέχνης και σε μονάδα παραδοσιακών προϊόντων.
Σύμφωνα με τον Καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, τα βουνά προσφέρονται για μία ισόρροπη ανάπτυξη όλων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χωρίς μεγάλες συγκεντρώσεις που επιβαρύνουν το τοπίο.
Καταλήγοντας ο κ. Καλιαμπάκος τόνισε πως και η πολιτεία θα πρέπει να εφαρμόσει ένα σχέδιο για την ισόρροπη και ομαλή ανάπτυξη των περιοχών αυτών, ώστε ο κόσμος να μπορεί να μείνει πραγματικά στα βουνά, όπου για παράδειγμα σήμερα δεν υπάρχουν υποδομές υγείας ή εκπαίδευσης.Τα μηνύματα πάντως της έρευνας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου είναι ελπιδοφόρα για να αποκτήσουν και πάλι ζωή οι ορεινοί όγκοι της περιοχής.

Προσπαθεί για τον τόπο με πάθος

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Για τον καθηγητή του Πολυτεχνείου Δημήτρη Καλιαμπάκο, που έλκει την καταγωγή του απ’ τα Τζουμέρκα και μεγάλωσε στην Φιλιππιάδα, έχουμε ξαναγράψει. Είναι πρωτοπόρος στην μελέτη της προοπτικής των ορεινών περιοχών και αυτό είναι το αντικείμενο των μεταπτυχιακών σπουδών που κάνουν οι απόφοιτοι του Πολυτεχνείου, πολλά χρόνια τώρα. Ο ίδιος έχει τεράστια εμπειρία και άπειρα στοιχεία για την ανάπτυξη των ορεινών περιοχών, όπως αυτή του νομού Άρτας και δηλώνει πρόθυμος να συνεργαστεί με όλους τους φορείς της αυτοδιοίκησης ή όποιους άλλους φορείς, προκειμένου η γνώση του, η εμπειρία του και η διάθεσή του για προσφορά στον γενέθλιο τόπο.
Τα αποτελέσματα της έρευνας που παρουσίασε την περασμένη εβδομάδα, είναι σημαντικά και δείχνουν πως σήμερα ενεργές δυνάμεις του πληθυσμού αποφασίζουν να συνεχίσουν την ζωή τους σε ορεινές περιοχές, με την προϋπόθεση να δημιουργηθούν κάποιες υποδομές, άποψη η οποία μπορεί να αποτελέσει την μεγαλύτερη πρόκληση δράσης για τους νέους αιρετούς της αυτοδιοίκησης, κυρίως τους δημάρχους, που ΤΩΡΑ είναι η ώρα να ασχοληθούν με τα μεγάλα και σοβαρά και όχι με την ψυχοφθόρο διαδικασία της κατανομής των αξιωμάτων ΚΑΙ ΜΟΝΟ.
Τα αποτελέσματα που παρουσίασε ο καθηγητής του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, από μόνα τους αποτελούν πρόκληση για όλους τους νέους δημάρχους του νομού Άρτας, μιας και στα όρια όλων των Δήμων υπάρχουν ημιορεινές και ορεινές περιοχές, οι οποίες εναγωνίως αναζητούν προοπτικές ανάπτυξης, προκειμένου κι αυτές να δεχτούν την ευεργετική διάθεση νέων ανθρώπων να μείνουν σε ορεινά και ημιορεινά χωριά κι εκεί να δημιουργήσουν, αλλά ταυτόχρονα να αποτελέσουν την αφετηρία ανάπτυξής τους.
Και είναι ίσως η πρώτη φορά που για την αυτοδιοίκηση παρουσιάζεται μια αισιόδοξη έρευνα για την ανάπτυξη των ορεινών και ημιορεινών περιοχών, η οποία δεν βασίζεται σε αόριστες εξαγγελίες κυβερνητικών ά άλλων παραγόντων, αλλά στην ίδια την απόφαση των νέων να κάνουν την κίνηση της υπέρβασης.
Ποιος απ’ τους νέους δημάρχους του Δήμου μας, θα εντρυφήσει στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας και θα την κάνει ευκαιρία και αφετηρία ανάπτυξης για το Δήμο του;
Απ’ όσα εμείς γνωρίζουμε, η διάθεση του καθηγητή Δημήτρη Καλιαμπάκου, για συνεργασία υπάρχει. Εκείνο που δεν γνωρίζουμε είναι αν υπάρχει και η διάθεση των δημάρχων να ασχοληθούν με τα μεγάλα και τα σοβαρά και όχι αυτά που καθημερινά φθείρουν.

Ρεκόρ στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ως θεσμός μπορεί να μην υπάρχει πιά, αφήνει όμως η δεκαεξάχρονη πορεία της, γεγονότα και εξελίξεις, που πρέπει να αναλυθούν, για να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, λαμβάνοντας αφορμή και απ’ την τελευταία συνεδρίαση του τελευταίου νομαρχιακού συμβουλίου, όπου μεταξύ των άλλων ειπώθηκαν και σοβαρά πράγματα.
Αναδείχτηκε η νομαρχιακή σύμβουλος που έκανε το δικό της ρεκόρ. Υποψήφιοι και εκλεγμένοι νομάρχες, ήρθαν και παρήλθαν, αυτή παρέμεινε εκεί. Ο λόγος για την Βασιλική Βαγγέλη, η οποία επί δέκα έξι χρόνια που διήρκησε ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ήταν νομαρχιακή σύμβουλος και μάλιστα πάντα εκλεγμένη πρώτη σε σταυρούς προτίμησης.
Και δεν βρέθηκε στα έδρανα του Νομαρχιακού Συμβουλίου, για τον αριθμό, όπως πολλοί περίμεναν να συμβεί με τις γυναίκες που άρχισαν να μπαίνουν στο θεσμό αυτό. Μαχητική, με άποψη, αλλά και με πάθος για την ανάπτυξη του νομού μας, υπενθυμίζοντας σε κάθε συνεδρίαση του οργάνου, δράσεις που έπρεπε να είχαν δρομολογηθεί και ξεχάστηκαν.
Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος με τον υποψήφιο νομάρχη Κώστα Καζναφέρη, υπηρέτησε τον θεσμό απ’ την μεριά της αντιπολίτευσης, έχοντας πολλά να καταγγείλει. Με ερωτήσεις και παρεμβάσεις για όλα τα προβλήματα του νομού μας. Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος με το νομάρχη Λάμπρο Ρίζο, κατέλαβε και το αξίωμα του αντινομάρχη, μέσα απ’ το οποίο πάλεψε, για πολλά και ενδιαφέροντα ζητήματα. Χωρίς αυτό να την καταστήσει λιγότερο μαχητική. Έχοντας και το αξίωμα είχε το θάρρος να καταθέσει την άποψή της για τα φλέγοντα ζητήματα του τόπου. Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος και με τον απερχόμενο Γιώργο Παπαβασιλείου. Είπε χωρίς περιστροφές την άποψή της. Ήρθε σε κόντρα μαζί του, όχι για κάτι προσωπικό, αλλά γιατί πολύ έγκαιρα είχε διαπιστώσει την αλαζονεία του ανδρός, που την οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι όχι μόνο δεν θα παραχθεί έργο, αλλά όσες κινήσεις γίνονται, θα γίνονται για την δημιουργία εντυπώσεων και μόνο. Απόδειξη ότι δεν τον ακολούθησε στις δημοτικές εκλογές, προτιμώντας να αποσυρθεί απ’ την αυτοδιοίκηση, για κάποιο χρονικό διάστημα.
Κι ένα ακόμη ρεκόρ. Τον θεσμό του νομαρχιακού συμβουλίου, δεν τον είδε για να περνάει το χρόνο της και να βρίσκεται εκεί, όποτε δεν έχει τι άλλο να κάνει. Ελάχιστες απουσίες στα δέκα έξι χρόνια, κι αυτές επιβεβλημένες, όπως στον καθένα μπορεί να συμβεί.
Συμπέρασμα. Τίμησε τους πολίτες που την εμπιστεύτηκαν, κατά τον καλύτερο τρόπο. Τους εκπροσώπησε απ’ την πρώτη τετραετία με πάθος και συνείδηση αυτού που κάνει και η εκτίμηση στο πρόσωπό της χρόνο με τον χρόνο ανέβαινε.
Και το μήνυμα: Η αυτοδιοίκηση θέλει συνέχεια και συνέπεια. Πάθος γι’ αυτό που κάνεις και μπορεί να σε οδηγήσει και σε ρεκόρ, όπως αυτό της Βασιλικής Βαγγέλη.

Έκανε τον δικό της απολογισμό η κα Βασιλική Βαγγέλη

Επανέλαβε τις προτεραιότητες για το νομό μας - Σημαντικά έργα που πρέπει να γίνουν όπως Βιομηχανικό Πάρκο - Εγγειοβελτιωτικά

Ξεχωρίζουμε την παρέμβαση που έκανε στην τελευταία συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, με την οποία αποτέλεσε παρελθόν ο θεσμός του ΝΑ και για το νομό μας, η νομαρχιακή σύμβουλος Βασιλική Βαγγέλη, η οποία κατέχει και το ρεκόρ της διαρκούς παρουσίας και στις τέσσερις συνθέσεις τους οργάνου, απ’ την καθιέρωση του θεσμού.
Μίλησε με εμφανή την αγωνία της για το μέλλον του τόπου μας, αναγνωρίζοντας σε όλους τα θετικά, αλλά έκανε ιδιαίτερη αναφορά σε αυτά που δεν έγιναν και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση είχε χρέος να κάνει.
Ένας απολογισμός, που ίσως φανεί χρήσιμος και στους νέους αιρετούς που στη πορεία τους, θα πρέπει να δουν τις όποιες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, ως συνέχεια αυτών που προϋπήρξαν να αναλύσουν συμπεριφορές, που ενώ μπορούσαν να δρομολογήσουν σημαντικά έργα.
Η Βασιλική Βαγέλη στην παρέμβαση που έκανε στην τελευταία συνεδρίαση επεσήμανε μεταξύ των άλλων: «Απόψε είναι το τελευταίο Νομαρχιακό Συμβούλιο και αποχαιρετιστήριο του θεσμού της Ν.Α ενός θεσμού που διήρκησε 16 χρόνια. Προσωπικά συμμετείχα από την αρχή μέχρι την λήξη ως εκλεγμένη Νομαρχιακή Σύμβουλος. Όλοι οι Νομάρχες και Νομαρχιακοί Σύμβουλοι που υπηρέτησαν το θεσμό όλα αυτά τα χρόνια έκαναν προσπάθειες για αρκετά έργα στο Νομό.
Στόχος όλων μας που ασχοληθήκαμε ήταν να γίνουν περισσότερα, όμως οι χρηματοδοτήσεις ήταν λιγοστές και αυτές κατακερματίζονταν για να ικανοποιηθούν χρόνια προβλήματα που υπήρχαν αποτέλεσμα να μην μπορούν να γίνουν έργα ολοκληρωμένα ώστε να βγει ο Νόμος μας αυτό την απομόνωση και να έχει αναπτυξιακή πορεία. Προσωπικά πιστεύω ότι ο Νομός μας έχει αναπτυξιακή προοπτική σε πολλούς τομείς αρκεί να δοθεί η βαρύτητα που απαιτείται από όλους τους παράγοντες του Νομού μας θεσμικούς – Κοινοβουλευτικούς κλπ».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρότασή της για το τι πρέπει να γίνει άμεσα. Αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Προσωπικά όλα αυτά τα χρόνια λειτούργησα αγωνιστικά και πολλές φορές συγκρούστηκα για έργα που στερείται ο Νόμος μας ήτοι:
Κεντρικές αρτηρίες (δρόμοι) προς ορεινές περιοχές τέτοιες που να βοηθούν στην ανάπτυξη του ορεινού όγκου.
Εγγειοβελτιωτικά Πεδιάδας Άρτας.
Βιομηχανικό Πάρκο
Κτίριο του ΙΚΑ και πολλά αλλά ίσως με τον νέο θεσμό του Καλλικράτη να μπορέσουν και γίνουν πράξη όλα τα ανωτέρω αφού και προεργασία υπάρχει.
Τελειώνοντας θέλω να ευχαριστήσω τον Αρτινό Λαό από άκρη σε άκρη του Νομού μας τους Ετεροδημότες μας που με τίμησαν όλα αυτά τα χρόνια εκλέγοντας με στις πρώτες θέσεις δεν θα τους ξεχάσω και θα θυμάμαι πάντα την αγάπη και εμπιστοσύνη που μου έδειχναν και αυτό με έκανε να προσπαθώ περισσότερο και να είμαι αρωγός στα αιτήματά τους».
Κατέληξε με ευχαριστίες σημειώνοντας: «Να ευχαριστήσω τους Νομάρχες Γ. Παπαβασιλείου –Λάμπρο Ρίζο και Χρ. Παπαγεωργίου και όλους τους συναδέλφους που συνεργάστηκα όλα αυτά τα χρόνια. Τα μέσα ενημέρωσης που πραγματικά με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια και ήταν δίπλα μου σε κάθε προσπάθεια δίπλα μου σε κάθε προσπάθεια. Να ευχηθώ στον Αντιπεριφερειάρχη τον Κώστα Παππά καθώς και στους Περιφερειακούς Συμβούλους καλή και πετυχημένη θητεία για την προοπτική Ανάπτυξης του Νομού μας».

Προετοιμάζονται και τα χειρότερα…

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Όπου η κοινωνία, με διάλογο και ουσιαστικές παρεμβάσεις, δεν μπορεί να λύσει προβλήματα και να δημιουργήσει προοπτικές για το καλύτερο αύριο, την θέση των κοινωνικών και πολιτικών διαδικασιών παίρνει η βία και τότε τα πράγματα δεν ελέγχονται.
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην Άρτα, με το θέμα των οικονομικών μεταναστών, όπου η κοινωνία, διά των εκπροσώπων της, τέσσερα ολόκληρα χρόνια, δεν δείχνει αποφασισμένη, αλλά αντίθετα αδιάφορη να ασχοληθεί με το θέμα. Το επισημαίνουμε και σε άλλα σχόλια της «Γ», πως οι εκπρόσωποί μας, είναι έγκαιρα πληροφορημένοι, για το τι μπορεί να συμβεί και τι συμβαίνει με τους οικονομικούς μετανάστες και δεν ευαισθητοποιήθηκαν στο ελάχιστο.
Τις τελευταίες ημέρες τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός, αρχίζει και δίνει βήμα σε εκπροσώπους της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, οι οποίοι δηλώνουν αποφασισμένοι να πράξουν και στην Άρτα, με τρόπο ανάλογο με αυτόν που κινήθηκαν στον Άγιο Παντελεήμονα και την Ομόνοια, τρόπο τον οποίο οι πάντες γνωρίζουν. Οι απόψεις και οι πρακτικές της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ είναι γνωστές σχολιασμένες και αρνητικά, κατά κύριο λόγο και θετικά, δεν είναι το θέμα μας αυτό.
Σε τελευταία του παρέμβαση εκπρόσωπος, όπως δήλωσε, της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, είπε με έμφαση ότι και στην Άρτα, το θέμα των οικονομικών μεταναστών που δημιουργούν τα γνωστά προβλήματα, θα αναλάβουν να το λύσουν αυτοί, για να απαλλάξουν τον τόπο απ’ αυτούς τους ανεπιθύμητους… επισκέπτες.
-Ποιος μπορεί να περιγράψει το τι θα γίνει στην Άρτα, αν αυτή η δήλωση γίνει πράξη;
Κανένας γιατί κανένας εκ των τοπικών μας παραγόντων, που από χρόνια πριν έπρεπε να είχαν επιδείξει ευαισθησία για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών, δεν μπήκε στον κόπο να σκεφτεί και τις παρενέργειες που προκύπτουν όταν η κοινωνία είναι απαθής και σε μερικές περιπτώσεις δέχεται μοιρολατρικά την… αφασία των εκπροσώπων της. Βέβαια θα έχουν πληροφορηθεί πόσο περίπλοκο έχει γίνει το θέμα των οικονομικών μεταναστών και των προβλημάτων που δημιουργούν στην Αθήνα, απ’ την στιγμή που ανέλαβε δράση η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Κι αν δεν το έχουν πληροφορηθεί οφείλουν να το πληροφορηθούν, γιατί με μαθηματική ακρίβεια, η όποια ολιγωρία των εκπροσώπων μας, η όποια δικαιολογία προβληθεί για χάσιμο χρόνου, θα οδηγήσει σε περίεργες καταστάσεις.

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Τα γεγονότα που έδειχναν που θα φτάσουμε και οι αρμόδιοι έκαναν πως δεν καταλάβαιναν, γιατί δεν ήθελαν να ασχοληθούν με αυτά

Αμέσως μετά τις δημοτικές εκλογές του 2006, περί το μήνα Νοέμβριο έκαναν την εμφάνισή του οι πρώτοι οικονομικοί μετανάστες στην Άρτα. Όχι πάνω από τριακόσιοι, διασκορπίστηκαν γύρω στο ιστορικό γεφύρι και κάθε πρωί το σύνολό τους έβρισκε ένα μεροκάματο, για να εξασφαλίσει ένα πιάτο φαγητό μόνο. Η διαβίωσή τους ήταν σε νάιλον που έστηναν πρόχειρα και η εικόνα που δημιούργησαν παρέπεμπε σε εξαθλίωση, ενοχλώντας παράλληλα όσους δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της Γέφυρας, όπου γίνονται οι συναλλαγές για την συγκομιδή και την εμπορία του πορτοκαλιού.
Ο υπογράφων τότε, απ’ την καθημερινή ΠΡΩΙΝΗ, έκανε καθημερινά εκκλήσεις σ’ όλους τους φορείς. Απ’ τους Δήμους της πεδιάδας και κυρίως το Δήμο Αρταίων, απ’ τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών, το Εργατικό Κέντρο, ότι για την περιοχή μας προκύπτει ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με δημόσια συζήτηση και το ενδιαφέρον όλων.
Αντί να προκύψει μια δημόσια συζήτηση, ο υπογράφων βρέθηκε κατηγορούμενος, γιατί τάχα είχε δυσφημίσει επιχειρηματία, που πρώτος είχε πάρει στην δούλεψή του, αυτούς τους εξαθλιωμένους μετανάστες. Αθωωθήκαμε πανηγυρικά, μιας και είχαμε προβάλλει την πραγματική εικόνα. Το σοβαρό της υπόθεσης όμως είναι άλλο. Και με αυτή την συστηματική προβολή του προβλήματος, δεν δραστηριοποιήθηκε κανένας, με σκοπό να ασκηθεί μια ουσιαστική πολιτική αντιμετώπισης του πρωτόγνωρου γεγονότος για την περιοχή μας.
Οι πρώτοι αφιχθέντες του 2006, πήραν κάποια μεροκάματα και κατά τον Απρίλιο μήνα, αποχώρησαν όλοι, για να πάνε σε άλλες περιοχές, όπου υπήρχαν εποχιακές καλλιέργειες και είχαν τη πληροφορία ότι θα βρουν μεροκάματο. Κάποιοι εξ αυτών πήγαν προς Ηγουμενίτσα, μήπως και φτάσουν στην Ιταλία.
Τότε βρήκαν την ευκαιρία οι απολογητές των ανύπαρκτων κοινωνικών παραγόντων να τους δικαιολογήσουν. Τι να έκανε για παράδειγμα ο δήμος Αρταίων, να έδιωχνε απ’ την πόλη αυτούς που ήρθαν για να βρουν ένα κομμάτι ψωμί. Και καλύφτηκαν όλοι, αφήνοντας τις δικές τους αιχμές, για την δική μας αρθρογραφία, που ζητούσε άμεση αντιμετώπιση του πρωτόγνωρου προβλήματος για την περιοχή μας.
Όσοι έφυγαν στις αρχές του 2007, για άλλες περιοχές ή για την Αθήνα, στα στέκια των οικονομικών μεταναστών στην Αθήνα ή όπου αλλού, παρουσίασαν μια μαγική εικόνα και αναμενόμενο ήταν το φθινόπωρο του ίδιου έτους να εμφανιστούν στην Άρτα,, διπλάσιοι οικονομικοί μετανάστες και σ’ αυτούς προστέθηκαν περί τους 500 Ρουμάνους και Βούλγαρους.
Τότε λοιπόν ήρθε η ώρα να δείξουν την ευαισθησία τους οι τοπικοί μας παράγοντες, γιατί ήρθαν αυτά που έπρεπε να προληφθούν απ’ την προηγούμενη χρονιά. Σε εγκαταλειμμένο πτηνοτροφείο στους Κωστακιούς είχαν στοιβαχτεί πενήντα περίπου άνθρωποι, μεταξύ αυτών και παιδιά. Ένα βραχυκύκλωμα στο εγκαταλειμμένο δίκτυο του ηλεκτρικού ρεύματος, πάρα λίγο να τους κάνει στάχτη. Ε… εκεί το μεγαλείο ψυχής δεν περιγραφόταν. Μία ο νομάρχης, μία ο δήμαρχος, με την συνοδεία πάντα της τηλεοπτικής κάμερας έκαναν επίσκεψη στους άθλιους και έκαναν δηλώσει ανθρωπιάς. Είχαν εξασφαλίσει και κάποιες μερίδες φαγητό, όσο για την τηλεοπτική κάμερα αυτό αποτελούσε θέμα. Έφυαν οι κάμερες, μην τους είδατε και τους πονόψυχους τοπικούς μας παράγοντες.
Αρχές του 2008, λίγο μετά το περιστατικό αυτό, ο τότε υφυπουργός Υγείας Γιώργος Παπαγεωργίου, σε συνεννόηση με τη Νομαρχία και το Δήμο Αρταίων αποφασίζει και στέλνει την κινητή μονάδα του ΚΕΛΠΝΟ, για να κάνουν ειδικές εξετάσεις οι οικονομικοί μετανάστες, ώστε τα προβλήματα που πιθανά προέκυπταν, να αντιμετωπιζόταν άμεσα.
Οι εξετάσεις έκρυβαν μια μεγάλη έκπληξη. Απ’ τους πεντακόσιους που εξετάστηκαν τότε, οι τετρακόσιοι πενήντα, είχαν κάποια μορφής λοίμωξη, που έπρεπε άμεσα να αντιμετωπιστεί, γιατί ήταν και μεταδιδόμενη.
Ποιος όμως στην Άρτα, να ασχοληθεί να τους εντοπίσει τους οικονομικούς μετανάστες και να τους οδηγήσει στο Νοσοκομείο να αντιμετωπιστούν οι λοιμώξεις που κουβαλούσαν και απειλούσαν τον καθένα που μπορούσε να βρεθεί δίπλα τους. Οι τοπικοί μας άρχοντες, κατάφεραν, να μηδενίσουν μια αξιοθαύμαστη πρωτοβουλία, η οποία είχε ως μοναδικό στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας.
Πάει κι αυτό. Βρισκόμαστε στα μέσα του 2007 και η εικόνα της Άρτας, παρουσιάζει διαφορετική εικόνα απ’ την εικόνα της περασμένης χρονιάς. Αντί να φεύγουν οι οικονομικοί μετανάστες, για άλλες περιοχές στην αναζήτηση μεροκάματου, μένουν στην Άρτα, ενώ τα πράγματα έχουν αλλάξει. Δεν υπάρχουν μεροκάματα και η εξαθλίωσή τους, μέρα με την ημέρα γίνεται πιο εμφανής. Μέχρι αυτή την χρονική στιγμή, οι οικονομικοί μετανάστες, είναι ήσυχοι άνθρωποι, που το μόνο που αναζητούν είναι το μεροκάματο για ένα πιάτο φαγητό.
Το καλοκαίρι του 2008, τα πράγματα αλλάζουν άρδην. Η υπομονή των οικονομικών μεταναστών εξαντλείται. Εγκαταλείπουν την γέφυρα και τα χωριά και μπαίνουν μέσα στην πόλη. Με λίγα μεροκάματα που εξασφαλίζουν, κάποιοι ανά πεντάδες νοικιάζουν σπίτια και πλέον οι απαιτήσεις τους, είναι δεδομένες, οπότε αυτή η εξέλιξη μπορεί να συνδυαστεί με την αρχή της μικροεγκληματικότητας, των ήσυχων μέχρι τότε Αφγανών και Πακιστανών. Προκύπτουν προβλήματα, γίνονται γνωστά για να αποτελέσουν «καμπανάκι» για τους αρμόδιους να ασχοληθούν με το θέμα. Ούτε που καταλαβαίνουν τίποτα.
Η είσοδος των μεταναστών στον ιστό της πόλης, αποτελεί και μήνυμα στα στέκια των Αθηνών ότι στην Άρτα, τα πράγματα είναι καλά οπότε αποφασίζουν πολλοί να έρθουν σταδιακά στην πόλη μας, όχι για λίγο, αλλά να εγκατασταθούν.
Εκείνη την εποχή ο αριθμός των οικονομικών μεταναστών που ζουν στην περιοχή της Άρτας, υπολογίζεται απ’ την Αστυνομική Διεύθυνση στους 1500 με 2000.
Όμως τα πράγματα είναι ανησυχητικά. Η «Γ» επιμένει να καταγράφει τις εξελίξεις και να κρούει τον κώδωνα του κίνδυνου, αλλά σε «ώτα μη ακουόντων». Χαρακτηριστικό παράδειγμα, που αναφέραμε εκείνη την εποχή, είναι σε κάθε λεωφορείο του ΚΤΕΛ που έφτανε στην Άρτα, οι δέκα το πολύ να ήταν Έλληνες και όλοι οι άλλοι πακιστανοί και αφγανοί. Ούτε κι αυτό το στοιχεί συγκινεί, τον τότε δήμαρχο Αρταίων, τον τότε νομάρχη, τους εκπροσώπους των μαζικών και παραγωγικών φορέων, την ίδια την κοινωνία τελικά.
Έτσι εξελίσσεται η κατάσταση τα δυό επόμενα χρόνια, ενώ περιστατικά εγκληματικότητας με οικονομικούς μετανάστες καταγράφονται καθημερινά. Δεκάδες εξ αυτών έχει καταγράψει και με τις προεκτάσεις τους η «Γ», αλλά και πάλι κανένας δεν θέλησε να αναλάβει μια πρωτοβουλία, έστω και για την τιμή των όπλων.
Οι καιρός περνάει το πρόβλημα των οικονομικών μεταναστών με την συμπεριφορά τους φτάνει στα άκρα και ουδείς επιχειρεί μια δημόσια παρέμβαση. Έστω και για πού πάμε.
Στο τέλος του 2010 ο αριθμός των οικονομικών μεταναστών που βρίσκονται στην Άρτα, αγγίζει τους 5.000 και οι εκτιμήσεις όσων παρατηρούν τα γεγονότα και εδώ και στην Αθήνα, είναι ότι θα αυξηθεί αυτό ο αριθμός τρομακτικά.
Για να φτάσουμε μία ημέρα πριν τα Χριστούγεννα, να έχουμε τα τρία περιστατικά σε μία ημέρα, που όχι μόνο σε ανησυχία οδηγούν, αλλά σε τρόμο.

Τώρα δεν πάει άλλο, αλλά…

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Τα τελευταία περιστατικά με τους Αφγανούς και Πακιστανούς οικονομικούς μετανάστες, έχουν αναγκάσει τους πάντες να λένε ότι «δεν πάει άλλο η κατάσταση που δημιουργήθηκε», αφού και οι ίδιοι διαπιστώνουν τον κίνδυνο και για τους ίδιους και για τα παιδιά τους καθημερινά.
Απ’ το πουθενά μπορεί να δημιουργηθεί το χειρότερο και κανένας πλέον στην Άρτα, δεν γνωρίζει από πού να φυλαχτεί.
Υπάρχει η εξήγηση για την έξαρση της εγκληματικότητας απ’ την πλευρά των Αφγανών και Πακιστανών οικονομικών μεταναστών. Όσοι προέβησαν σε ανάλογες πράξεις δεν τιμωρήθηκαν. Βρέθηκαν και με κάποια χρήματα στην κατοχή τους ή εξασφάλισαν την δυνατότητα να έχουν χρήματα για να ζουν χωρίς να αναζητούν το μεροκάματο και ΔΕΝ ΤΙΜΩΡΗΘΗΚΑΝ. Είτε γιατί δεν συνελήφθησαν, είτε και αν συνελήφθησαν, δεν υπήρχε τρόπος ουσιαστικής τιμωρίας, μιας και η απέλαση γι’ αυτούς είναι απαγορευμένη.
Απ’ την πλευρά της Αστυνομία, για να λέμε αλήθειες, κινείται στην αντιμετώπιση των δεκάδων περιστατικών που δημιουργούνται καθημερινά, αλλά το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο είναι αναγκασμένη να κινηθεί, δεν της επιτρέπει και ουσιαστικές παρεμβάσεις και φυσικά ούτε ο Αστυνομικός Διευθυντής Άρτας, ούτε οι συνεργάτες του μπορούν να αλλάξουν το θεσμικό πλαίσιο και να κάνουν το κάτι παραπάνω.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι πλέον η κοινωνία, που είναι η μοναδική που μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και την έξαρσή του, δεν βρίσκεται στο «πάρα πέντε», αλλά στο «και πέντε», που σημαίνει ότι οι δυνατότητες παρέμβασης είναι περιορισμένες, γιατί των προβλημάτων που δημιουργούν οι οικονομικοί μετανάστες ακολουθούν και άλλα στο εσωτερικό της χώρας μας, που κάνουν και στην Άρτα, την εμφάνισή τους.
Από πλευράς κοινωνίας υπάρχει μόνο μια αισιόδοξη αντίδραση. Ότι έστειλε εκεί που τους άξιζε, όσους έξι χρόνια τώρα καλούνταν καθημερινά, να κάνουν έστω την πιο απλή παρέμβαση για το συγκεκριμένο θέμα και έκαναν πως δεν καταλάβαιναν. Χωρίς την παραμικρή παρέμβαση των κοινωνικών φορέων το πρόβλημα φούντωσε και φτάσαμε σήμερα να μιλούμε για αξεπέραστες καταστάσεις, οι οποίες πολλούς σκεπτόμενους συμπολίτες μας, τους κάνουν να σηκώνουν τα χέρια ψηλά.
Οι νέοι εκπρόσωποι της περιοχής μας, της κοινωνίας, οι νέοι δήμαρχοι, ο νέος περιφερειάρχης, ο νέος αντιπεριφερειάρχης, οι νέοι αιρετοί της αυτοδιοίκησης, πρέπει να αναλάβουν δράση την επόμενη ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων τους. Να συζητήσουν με τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς και πρώτα απ’ όλα την Αστυνομική Διεύθυνση Άρτας, που επιζητεί την συνεργασία, για να δούμε τι θα κάνουμε και πως θα ελαχιστοποιηθούν τα προβλήματα, γιατί τώρα να αντιμετωπιστούν επαρκώς δεν υπάρχει περίπτωση.

Απαγωγές, ναρκωτικά, κλοπές με χρήση βίας….

Τα γεγονότα που φαίνεται να ξεχείλισαν το ποτήρι στην Άρτα, την περασμένη εβδομάδα και κάποια παλιότερα περιστατικά

Την περασμένη Πέμπτη, δυό ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλη η αστυνομική Διεύθυνση Άρτας, ασχολούνταν με τα… καμώματα των οικονομικών μεταναστών. Αυτά δηλαδή που αλλάζουν και τους χαρακτηρισμούς, που είχαν αποδοθεί. Εκεί που κάναμε λόγο για μικροεγκληματικότητα, τώρα θα μιλούμε για εγκληματικότητα, η οποία καθημερινά θα γίνεται και περισσότερο επικίνδυνη.
Γύρω στις 10 το βράδυ, της Πέμπτης 23 Δεκεμβρίου, αφγανός μετανάστης την είχε στημένη δίπλα απ’ την Παρηγορήτισσα κι εκεί που περνούσε αμέριμνη νεαρή κοπέλα καταγόμενη απ’ την Άρτα, της πήρε με την χρήση βίας το πορτοφόλι και το κινητό τηλέφωνο. Έφυγε νομίζοντας ότι δεν θα συμβεί τίποτα, αλλά ευτυχώς οι άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ βρέθηκαν δίπλα του και τον συνέλαβαν, για να ομολογήσει την πράξη του. Κρατείται ακόμη, αλλά που θα οδηγήσει αυτή η κράτηση κανένας δεν γνωρίζει.
Το πρωί της ίδιας ημέρας συνέβη, κάτι απίστευτο. Τρεις αφγανοί μετανάστες, απήγαγαν δυό πακιστανούς και τους κρατούσαν σε τοποθεσία της Άρτας, με σκοπό να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς τους στο Πακιστάν, να δώσουν χρήματα σε δικούς τους ανθρώπους εκεί, για να τους αφήσουν ελεύθερους. Περίεργο το περιστατικό αυτό δείχνει ότι και οι μεταξύ τους διαφορές μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο για την περιοχή και για όποιους βρεθούν μπροστά στις δικές τους κόντρες και αντιπαραθέσεις. Οι απαγωγείς συνελήφθησαν και οι απαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι, αλλά κανένας δεν γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί το επόμενο διάστημα και πόσες άλλες εσωτερικές αντιπαραθέσεις μπορεί να υπάρξουν, οι οποίες μπορεί να μετατρέψουν την Άρτα, σε θέατρο αναμετρήσεων των οικονομικών μεταναστών, εικόνες δηλαδή που έχουμε δει να συμβαίνουν στην Αθήνα και να καταστρέφουν το κέντρο της.
Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν ότι και παλιότερα έχουν συμβεί ανάλογα περιστατικά μεταξύ τους, μόνο που δεν έγιναν γνωστά και δεν παρενέβη η Αστυνομία.
Την ίδια ημέρα το πρωί, άλλος οικονομικός μετανάστης συνελήφθη να έχει στην κατοχή τους περί τα 700 γραμμάρια χασίς, με σκοπό να τα προωθήσει και σε ομοεθνείς του, αλλά και σε αρτινούς χρήστες. Φαίνεται ότι ο συγκεκριμένος μετανάστης, έκανε καιρό αυτή την δουλειά και είχε κάνει διακίνηση ναρκωτικών σε πολλά σημεία της Άρτας.
Το περιστατικό αυτό έρχεται σε συνέχεια της σύλληψης άλλου οικονομικού μετανάστη, ο οποίος κουβαλούσε μαζί του κουτιά από σπίρτα, τάχα για να τα πουλήσει, αλλά το περιεχόμενο των κουτιών δεν ήταν σπίρτα. Ήταν χασίς. Αποδεικνύονται και ευρηματικοί οι αφγανοί και οι πακιστανοί.
Πριν μερικούς μήνες είχαμε καταγράψει περιστατικό, που ούτε κι αυτό είχε συγκινήσει τους εκπροσώπους μας. Ομάδα πακιστανών βρισκόταν κάπου κοντά στην οδό Μελισσουργών. Τα παιδιά έπαιζαν μπάλα, κάτι είπαν οι πακιστανοί, κάτι είπαν τα παιδιά και ξαφνικά, επιτέθηκαν σε ένα εξ αυτών, για να το κατασπαράξουν. Το παιδί χρειάστηκε να περάσει μια μέρα στην εντατική, για να ξεπεράσει τα πολλά προβλήματα που δημιουργήθηκαν απ’ τον άγριο ξυλοδαρμό. Τότε οι δράστες είχαν γίνει άφαντοι. Όχι ότι έφυγαν από την Άρτα, αλλά αποφάσισαν να κινηθούν σε άλλες περιοχές της πόλης και φυσικά ποτές κανένας δεν τους αναγνώρισε.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε και τα πολλά άλλα περιστατικά που έχει αντιμετωπίσει η Αστυνομία. Χρειάζεται να φανταστούμε πόσα περιστατικά έχουν συμβεί και κανένας δεν τα έμαθε και πόσα ακόμη μπορεί να συμβούν χωρίς κανένας να τα πάρει είδηση, αλλά το κακό να έχει γίνει.

Όλες οι συνοικίες σε κίνδυνο

Μια βόλτα στην περιοχή του τριγώνου, μπορεί να δείξει και στον πιο ανυποψίαστο το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την μετακίνηση των οικονομικών μεταναστών στις συνοικίες της πόλης. Σ’ όποιο στενό κι αν βρεθείς, εκεί που δεν το περιμένεις θα… πεταχτεί μπροστά σου οικονομικός μετανάστης, ο οποίος μπορεί να είναι και καλώς προθέσεων, αλλά μπορεί και να κρύβει μέσα του τον εν δυνάμει ληστή, που θα θέλει να αφαιρέσει το πορτοφόλι ή ότι άλλο έχει ο ανυποψίαστος διαβάτης.
Εκεί κυκλοφορούν και πολλά παιδιά, οπότε τα πράγματα καθίστανται πιο ανησυχητικά, γι’ αυτό και οι άνθρωποι της Αστυνομίας λένε, ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και απ΄ τους γονείς, που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να θεωρούν τα πράγματα όπως πριν.
Το ίδιο και στην Βαλαώρα. Πολλοί εκεί έχουν νοικιάσει σπίτια και άλλοι περιφέρονται από δω κι από κει. Εκεί έχουν συμβεί πολλά περιστατικά, τα περισσότερα εκ των οποίων δεν έχουν καταγραφεί. Ένα εξ αυτών καταγράφεται στα περιστατικά παραπάνω.
Καλά για την περιοχή της Γέφυρας δεν το συζητούμε. Μάλλον οι προηγούμενες αναφορές μας, για το τι συμβαίνει δίπλα στο ιστορικό γεφύρι ήταν ήπιες. Τα πράγματα έχουν αγριέψει κι εκεί και τα περιστατικά με πρωταγωνιστές αφγανούς και πακιστανούς είναι καθημερινά.
Μεγάλος κίνδυνος είναι ο δρόμος Άρτας - Χαλκιάδων και Άρτας - Κωστακιών. Για άλλο λόγο όμως. Εκεί οι μετανάστες κινούνται τρεις – τρεις και πιάνουν την άκρη του οδοστρώματος. Αν είναι νύχτα, καθώς φορούν πάντα μαύρα ρούχα είναι αδύνατο να τους δεις και το ενδεχόμενο ατυχήματος είναι υπαρκτό. Χρειάζεται προσοχή, για να μην μπλέξει κανένας σε περιπέτειες χωρίς να φταίει.

Αναγκαίο το χιονοδρομικό κέντρο στα Θεοδώριανα

Η ευκαιρία που παρουσιάζεται με τον θεσμό του “Καλλικράτη” και με τον διευρυμένο Δήμο των Κεντρικών Τζουμέρκων να γίνεται πιο διεκδικητικός τότε τα ανατολικά Τζουμέρκα θα αποκτήσουν ένα σημαντικό προβάδισμα για την ανάδειξη του ορεινού τουρισμού.
Ο δραστήριος και μαχητικός Σύλλογος θεοδωριανιτων “οι Ορεινοί” με αλλεπάλληλες προσπάθειες ξαναφέρνει το θέμα του χιονοδρομικού στην επικαιρότητα και μας βρίσκει σύμφωνους.
Τα οφέλη κατασκευής του δεν αφορούν μόνο το χωριό αλλά γενικότερα ολόκληρη την Αρτα που τα τελευταία χρόνια βιώνει πολιτιστικό αποκλεισμό ενώ ήδη λειτουργεί το "Πάρκο Χειμερινών Δραστηριοτήτων", με σεβασμό στο περιβάλλον και χωρίς επεμβάσεις αλλοίωσης της αισθητικής του τοπίου.

Η πρόταση των “ΟΡΕΙΝΩΝ” υπάρχει από 26 Φεβρουαρίου 2007

Στο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, η περιοχή των Θεοδωριάνων εντάσσεται στη Ζώνη ΙΙΙ, εκτός από ένα τμήμα της, το οποίο εντάσσεται στη ζώνη ΙΙα. Πρόκειται κυρίως για το τμήμα από το οροπέδιο της Κωστηλάτας και πάνω, έχοντας ως αφετηρία το εκκλησάκι του Αι-Λια στα 1.100 μ. υψόμετρο.
Για τη συγκεκριμένη περιοχή που εντάσσεται στη ζώνη ΙΙα, έχουν γίνει στο παρελθόν αλλά και τώρα ενέργειες απ΄ την Κοινότητα Θεοδωριάνων για τη δημιουργία ενός χιονοδρομικού κέντρου. Η ευρύτερη περιοχή των Θεοδωριάνων, που εντάσσεται στη ζώνη ΙΙα, κρίνεται από ειδικούς ως η πλέον κατάλληλη.
Αναφέρουμε σχετικά την Μελέτη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, που συνέταξε ο καθηγητής κ. Δημήτρης Κοτούλας το 1990, η οποία αναφέρεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Στη ζώνη ΙΙ, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα δεν επιτρέπεται η εγκατάσταση και λειτουργία χιονοδρομικών κέντρων .
Ύστερα απ’ τα παραπάνω με δεδομένο ότι ένα μικρό χιονοδρομικό στην περιοχή μας, θα δώσει ώθηση στην ευρύτερη περιοχή, μιας και δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στα Τζουμέρκα
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ: Να υπάρξει τροποποίηση όσον αφορά τη συγκεκριμένη περιοχή την οποία αναφέρει και η μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έτσι ώστε να επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση μόνο για την περιοχή αυτή, η δημιουργία χιονοδρομικού κέντρου.

Οριστική παύση για την υπάλληλο του Φαρμακείου

Την ποινή της οριστικής παύσης επέβαλε το Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Άρτας στην υπάλληλο του φαρμακείου, που εμπλέκονταν σε σκάνδαλο παράνομων συνταγογραφήσεων, το οποίο ξεκινούσε μέσα από το Νοσοκομείο και ολοκληρώνονταν σε φαρμακεία των Ιωαννίνων.
Την απόφαση έκανε γνωστή ο διοικητής του Νοσοκομείου Γιώργος Λάμπρος με μία λιτή ανακοίνωση: «Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο του Γενικού Νοσοκομείου Άρτας με την με αριθμό 25/3-12-2010 απόφασή του επέβαλε την ποινή της οριστικής παύσης (παρ. 1 και 2 του άρθρου 109 του Ν. 3528/2007) στην υπάλληλο του Φαρμακείου του Νοσοκομείου, για τα πειθαρχικά παραπτώματα των παραγράφων β, στ και ιστ του άρθρου 107 του ιδίου ως άνου νόμου».
Στο φαρμακείο του νοσοκομείου Άρτας εργάζονται μία φαρμακοποιός και δύο υπάλληλοι. Πάντως, όσοι γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας κάνουν λόγο για «ελλιπή οργάνωση» γεγονός που συνέβαλε ουσιαστικά στο να στηθεί μία μεγάλη κομπίνα σε βάρος του Δημοσίου. Η μία εκ των υπαλλήλων δεν σφράγιζε τα φάρμακα και όταν το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε ομολόγησε την πράξη της.
Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής ήταν μεγάλες ποσότητες φαρμάκων –και κυρίως τα ακριβά σκευάσματα- να διοχετεύονται σε φαρμακεία στα Γιάννενα και Άρτα όπου εκτελούνταν οι ιατρικές συνταγές.
Οι επιθεωρητές – ελεγκτές του ΟΓΑ είχαν πληροφορίες για την «εξαγωγή» ακριβών φαρμάκων και γι αυτό προέβησαν σε έλεγχο στο φαρμακείο του νοσοκομείου. Στις δύο πόλεις, στήθηκε παράλληλα «μία βιομηχανία κέντρου παραγωγής συνταγών», αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι εμπλέκονται στην όλη υπόθεση ακόμη και γιατροί, είτε ηθελημένα είτε άθελά τους.