«Ο Γιώργος είναι αναρχικός γιατί διαλύει το κράτος!»

«Ήξερε ο Ανδρέας ότι ο γιος του θα ολοκληρώσει την καταστροφή που ξεκίνησε ο ίδιος», λέει χαρακτηριστικά για το Γιώργο Παπανδρέου ο Τζίμης Πανούσης. Όσο για τον Αντώνη Σαμαρά; «Νομίζω ότι είναι χειρότερος από το Γιωργάκη». Σε συνέντευξη στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», με το γνωστό απολαυστικό τρόπο του, περνά από «κόσκινο» τους πολιτικούς αρχηγούς.
Για το Γιώργο Παπανδρέου...
«Ο Γιωργάκης είναι το όνειδος της δυναστείας των Παπανδρεϊδών. Να το τονίσω αυτό: Ο πατέρας του ο ίδιος δεν του είχε καμία εμπιστοσύνη. Τον είχε στην ξεφτίλα. Τον πίεζε η γυναίκα του, η Μάργκαρετ, η μάνα του Γιωργάκη, να τον βάλει στη δουλειά με τα χίλια ζόρια, επειδή ξενοκοιτούσε και για να μην έχει κρεβατομουρμούρα αναγκαζόταν να βάλει τον γιο του στη δουλειά. Αλλά ήξερε ο Ανδρέας ότι ο γιος του θα ολοκληρώσει την καταστροφή που ξεκίνησε ο ίδιος».
Για τον Αντώνη Σαμαρά...
«Δεν θα έχει τα φόντα, και γι’ αυτό θα κυβερνήσει. Αυτούς από μικρούς τους ετοιμάζουν να κυβερνήσουν. Και ταυτόχρονα όταν τους βγάζουν τις αμυγδαλές γίνεται αφαίρεση του φιλότιμου, της τσίπας».
Για το Γιώργο Καρατζαφέρη...
«Νομίζω ότι ο εξωτικός ΛΑΟΣ δεν έχει θέση στη χώρα. Αυτός ο Καρατζαφέρης, όπως τον λέω εγώ, είναι ένας τύραννος προηγούμενης εποχής».
Για την Αλέκα Παπαρήγα...
«Εγώ είμαι φαν της Αλέκας. Για τελείως διαφορετικούς λόγους, καθόλου ιδεολογικούς (...) είναι θρησκευτικού χαρακτήρα και αυτό είναι το στοιχείο που μου αρέσει στην Παπαρήγα. Είναι η Τσιτσιολίνα».
Για τον Αλέξη Τσίπρα...
«Είναι κορμοράνος. Έχει και αυτός μεταλλαχτεί από το μαγικό ραβδάκι της αρσενικής Κίρκης, του Κίρκου. Αυτοί οι κορμοράνοι είναι περίεργοι. Είναι πάντα το βαθύ κράτος.»

Κυκλοφόρησε το νέο “ΔΙΑΒΑΖΩ”

Διαβάζω, μηνιαία επιθεώρηση βιβλίου (τεύχος Ιανουαρίου 2011, Νο 514, σελίδες: 96, τιμή: 6,00 €)

Το πρώτο Διαβάζω μιας δύσκολης και καθοριστικής χρονιάς μόλις κυκλοφόρησε. Ευχόμαστε να είναι μια καλή και δημιουργική χρονιά για το χώρο του βιβλίου και ελπίζουμε για καλύτερες μέρες.

Συζήτηση: Τι διαβάζουν τα παιδιά των δωματίων;
Η Ιωάννα, η Μαριαλένα και ο Ιωάννης, μαθητές της πέμπτης δημοτικού, μιλούν με το δάσκαλό τους για τα βιβλία, τους ήρωες, τις ιστορίες, τις εικόνες, και εξηγούν γιατί το διάβασμα έχει γίνει τόσο δύσκολη υπόθεση γι’ αυτά.

Αφιέρωμα: Γιατί αρέσει η παραλογοτεχνία;
Εδώ και χρόνια η παραλογοτεχνία έχει το δικό της κοινό. Τι είναι αυτό που την καθιστά γοητευτική και τι αναζητά ο αναγνώστης σε αυτήν; Ο Κώστας Μαυρουδής, η Ρέα Γαλανάκη, ο Γιώργος Ξενάριος και ο Γιώργος Δαρδανός δίνουν τη δική τους εκδοχή.

Ρεπορτάζ
Ύστερα από κυοφορία πολλών ετών, το Υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε το πλαίσιο μιας εθνικής πολιτικής για το βιβλίο που περιλαμβάνει ορισμένες σημαντικές προτάσεις, εστιασμένες σε 4 άξονες: παιδί, νέοι δημιουργοί, ψηφιοποίηση και νέες τεχνολογίες, προβολή του ελληνικού βιβλίου στο εξωτερικό.

Συνέντευξη – «Ο Καβάφης είναι η ποιητική έκφανση της ιερότητας»
Ο μεταφραστής του Καβάφη Ευάγγελος Σαχπέρογλου μιλάει στην Αντιγόνη Κατσαδήμα για τις προκαταλήψεις, τις ιδέες, τις αγάπες που ακολουθεί κάθε μεταφραστής, για το πού στηρίζεται για τις δικές του μεταφράσεις, ποιες είναι οι αντιρρήσεις που κατά καιρούς έχει συναντήσει από ακαδημαϊκούς και για την έκδοση The Collected Poems σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ωνάση.

Κριτικές παρουσιάσεις
Ο Αλέξης Ζήρας μιλάει για την Κλαίτη Σωτηριάδου (Μπονζάι), ο Γιώργος Ξενάριος για τον Μισέλ Φάις (Πορφυρά γέλια), ο Γιώργος Περαντωνάκης για την Ιωάννα Καρυστιάνη (Τα σακιά), ο Φίλιππος Φιλίππου για την Αγαθή Δημητρούκα (Πουλάμε τη ζωή, χρεώνουμε το θάνατο), η Αντιγόνη Κατσαδήμα για την Έρση Σωτηροπούλου (Η φάρσα).

Βιβλιοθήκες
Ο Νάσος Χριστογιαννόπουλος μας μεταφέρει στο βιβλιοπωλείο «Δεύτερο χέρι» που βρίσκεται στο κέντρο των Βρυξελλών. Ένα βιβλιοπωλείο με άριστη οργάνωση, με κατάταξη των τίτλων ανά θεματικές, με εκδόσεις στα γερμανικά, στα ιταλικά, στα ρωσικά, ακόμα και στα ελληνικά. Ένα βιβλιοπωλείο που μας ωθεί να εκτιμήσουμε τα μεταχειρισμένα βιβλία και να αναλογιστούμε όσους δεν μπορούν να αποκτήσουν ούτε αυτά.
Στο τεύχος ακόμα θα βρείτε όλες τις μόνιμες στήλες: σχόλια, από μήνα σε μήνα, courier, θερμιδωριανά οξύτονα, ζενερίκ, ως αναγνώστης, για τα παιδιά, χωρίς προϋπηρεσία, comics, ο περιοδεύων, κριτικογραφία, ευπώλητα, βιβλιοπαρουσιάσεις.

Η Πανηπειρωτική παρουσιάζει τη νέα ταινία του Νίκου Τζίμα

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, η κορυφαία αποδημική οργάνωση των Ηπειρωτών, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της, παρουσιάζει στους απόδημους Ηπειρώτες τη νέα ταινία του Ηπειρώτη σκηνοθέτη Νίκου Τζίμα «Το πέταγμα του Κύκνου», μια ταινία που γυρίστηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της, στην Ήπειρο.Ο Ηπειρώτης σκηνοθέτης Νίκος Τζίμας μετά τις ταινίες «Ο άνθρωπος με τα Γαρύφαλλο» « Ο Αστραπόγιαννος» « Τα χρόνια της θύελλας» « Ο Τάφος των εραστών», κ.α., επιστέφει με μια διεθνή συμπαραγωγή γεμάτη δράση και με ένα εντυπωσιακό καστ Ελλήνων και ξένων ηθοποιών
.Το «Πέταγμα του Κύκνου» είναι το πέταγμα της ψυχής στην ελευθερία, στην ομορφιά, στη μαγεία της φύσης και του έρωτα.Είναι μια αναφορά σε ότι χάνουμε, στη δίνη του σύγχρονου τρόπου ζωής, κάπου ανάμεσα στις συμπληγάδες της καριέρας και της οικονομικής επιτυχίας.Η ταινία που θα ανέβει την Πέμπτη 20 Ιανουαρίου σε 70 αθηναϊκούς κινηματογράφους και θα έχει «Επίσημη Πρώτη» την Δευτέρα 17 Ιανουαρίου στον κινηματογράφο «ΑΤΤΙΚΟΝ», προσφέρεται ΔΩΡΕΑΝ στους Ηπειρώτες της Αθήνας από την Πανηπειρωτική, την Κυριακή 16 Ιανουαρίου και ώρα 12 το μεσημέρι, στο κινηματογράφο «ΟΠΕΡΑ» Ακαδημίας και Ιπποκράτους γωνία. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη και χωρίς προσκλήσεις.

«Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες»

Ευκαιρία για μια βόλτα στο γειτονικό Αγρίνιο

Φιλοξενεί και παρουσιάζει το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σήμερα και αύτιο στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Αγρινίου

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου φιλοξενεί και παρουσιάζει σήμερα και αύριο 7 και 8 Ιανουαρίου 2011,στις 9.15 μ.μ., στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου το έργο «Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες» μια σπονδυλωτή παράσταση, βασισμένη στις ιστορίες τεσσάρων δημοτικών τραγουδιών (Της σκοτωμένης, Η μάνα η φόνισσα, Τα αγαπημένα αδέρφια και η κακή γυναίκα, Η γυναίκα βοσκός) και σε στίχους από ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη.
Οι παραλογές είναι αφηγηματικά δημοτικά τραγούδια με πανελλήνια διάδοση, που συγγενεύουν με τα ακριτικά. Περιγράφουν συνήθως κοινωνικά περιστατικά με έντονη δραματικότητα, συμπύκνωση της δράσης, γρήγορο ρυθμό και άλματα στην περιγραφή. Οι παραλογές ονομάζονται αλλιώς επύλλια και απαντώνται σ' όλους τους λαούς με το όνομα μπαλάντες.
Κοινό θέμα των 4 παραλογών της παράστασης, είναι ένα έγκλημα που γίνεται μέσα σε μια οικογένεια που μέχρι εκείνη τη στιγμή έμοιαζε να λειτουργεί φυσιολογικά. Ως αφορμή για την επιλογή τους, στάθηκε η γνωριμία του θιάσου με έναν άνθρωπο που δεν περνούσε από το μυαλό μας πως μπορεί να είχε καταδικαστεί σε ισόβια, έχοντας σκοτώσει έναν συγγενή του.
Τα κενά όσον αφορά στα κίνητρα και τις συνθήκες που οδήγησαν αυτόν τον άνθρωπο σε κάτι τόσο ακραίο, μας θύμισαν τα αναπάντητα μεταφυσικά ερωτήματα του Τάσου Λειβαδίτη. Έχουν χρησιμοποιηθεί στίχοι από τα έργα Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα, Νυχτερινός επισκέπτης, Σκοτεινή πράξη, Ο διάβολος με το κηροπήγιο, Βιολί για μονόχειρα, Ανακάλυψη, Βιολέτες για μια εποχή.
Η ιδέα της σκηνοθεσίας προέκυψε από το συνδυασμό της αφηγηματικής παράδοσης των δημοτικών τραγουδιών και ενός είδους λαϊκών θεαμάτων της μεταγενέστερης αρχαιότητας και των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όπου ένα ή δύο πρόσωπα (υποκριτές) παρίσταναν αποσπάσματα παλαιότερων έργων και τραγωδιών. Από τους πέντε ηθοποιούς, οι δύο αφηγούνται την ιστορία της κάθε παραλογής και οι τρεις άλλοι είναι τα δραματικά πρόσωπα των ιστοριών. Μόλις οι καταστάσεις φτάσουν σε αδιέξοδο και δεν μπορούν να κατανοήσουν τι τους συμβαίνει και να εξηγήσουν παράδοξες συμπεριφορές και πράξεις, μιλάνε χρησιμοποιώντας αποκλειστικά στίχους του Τάσου Λειβαδίτη. Οι ‘Παραλογές’ είναι Συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών 2010 και της Εταιρείας Θεάτρου Sforaris, και παρουσιάστηκε τον Ιούνιο στους χώρους της Πειραιώς 260
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Σκηνικά-κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα-Ράνια Υφαντίδου
Επιμέλεια κίνησης-χορογραφία: Ξένια Θεμελή
Τραγούδι: Γιώργος Γλάστρας
Video: Κατερίνα Αποστολίδου
Μουσική διδασκαλία: Κίκα Γεωργίου
Παίζουν: Κίκα Γεωργίου, Άννα Ελεφάντη, Χριστίνα Μαξούρη, Αναστασία Μποζοπούλου, Βασιλική Σαραντοπούλου.
Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού, Κατερίνα Καμπίτη, Χρήστος Αγγελόπουλος

ΕΓΡΑΨΑΝ:

•Έχουμε να δούμε τέτοιο ενδιαφέρον εγχείρημα από τη ‘Νύχτα του τράγου’.
Ιλειάνα Δημάδη, Αθηνόραμα

•Μη τη χάσετε με τίποτε. Συγκινήθηκα βαθιά. Το Ελληνικό Φεστιβάλ που ενέταξε την παράσταση αυτή στο πρόγραμμά του, πρέπει να είναι υπερήφανο.
Γιώργος Σαρηγιάννης, ΤΑ ΝΕΑ

•Ο Γιάννης Καλαβριανός κατάφερε να συνδυάσει αριστοτεχνικά αυτά τα δύο είδη που εκ πρώτης όψεως φαίνονται τόσο αταίριαστα.
Λουίζα Αρκουμανέα ΤΟ ΒΗΜΑ

•Η δουλειά των Sforaris έχει μια ποιότητα που δεν περνά απαρατήρητη, εμπλουτίζοντας το σκηνικό μας λεξιλόγιο με νέες εικόνες. Ενδιαφέρουσα κατάθεση, επιταγή για το μέλλον.
Γρηγόρης Ιωαννίδης, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

•Άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις στο Φεστιβάλ. Το νέο αίμα!
Αστερόπη Λαζαρίδου, ΤΟ ΒΗΜΑ

•Παραλογές με Λειβαδίτη για θεατές που τα έχουν δει όλα.
Όλγα Σελλά, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

•Ο τρόπος που συνέδεσε τις παραλογές με τη σύγχρονη ποίηση ήταν ευφυής. Μια εφευρετική , ενδιαφέρουσα, ολοκληρωμένη παράσταση.
ΠΟΝΤΙΚΙ ART

Eπιστρέφουν κάθε χρόνο στα Γιάννενα

Εβραίοι στις ΗΠΑ με την Ελλάδα μέσα τους - Οι «Ρωμανιώτες» χόρευαν ηπειρώτικα, ενώ το ούζο δεν έλειπε ποτέ από τις γιορτές…

Είναι ένα από τα πολλά μυστικά του Μανχάταν. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στο νότιο τμήμα του υπάρχει μια ελληνική ρωμανιώτικη συναγωγή, η μοναδική στο δυτικό ημισφαίριο, που ιδρύθηκε το 1927.
Η Kehila Kedosha Janina χτίστηκε από Γιαννιώτες που μετέβησαν στη Νέα Υόρκη με το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα των αρχών του 20ού αιώνα. Ήταν από τους ελάχιστους Εβραίους που είχαν ενσωματωθεί για αιώνες στην τοπική κοινωνία και μετοίκησαν στις ΗΠΑ μόνο για οικονομικούς λόγους και όχι διότι υφίσταντο διωγμούς.
Την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία τους μας διηγήθηκε η «ψυχή» της συναγωγής, η Σεφαραδίτισσα Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος, ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο πρωινό του Δεκεμβρίου στην Broome Street, παρέα με τον καθηγητή του Queens College Νίκο Αλεξίου, που έχει κάνει ειδική μελέτη στο θέμα.
«Μερικοί πιστεύουν ότι το Έλληνας και το Εβραίος δεν χωρούν στην ίδια λέξη. Η ρωμανιώτικη συναγωγή που άντεξε στον χρόνο και συσπείρωσε την κοινότητα των ανθρώπων αυτών στην Αμερική δίνει μέχρι σήμερα τη δική της σταθερή απάντηση.
Είμαστε λαοί της διασποράς που συμπορευτήκαμε, αλληλοεπηρεαστήκαμε, συνυπήρξαμε και βιώσαμε πλάι πλάι όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα. Και τη μετανάστευση μαζί την περάσαμε», λέει η Μάρσια προσφέροντάς μας –τι άλλο;– ελληνικό καφέ.
Πριν ξεκινήσουμε, ένα σύντομο μάθημα Ιστορίας: «Οι Ελληνες Εβραίοι μετοίκησαν στην Ελλάδα από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και έφτιαξαν τις κοινότητές τους σε διάφορες περιοχές, από τα Γιάννενα και τη Χαλκίδα μέχρι τον Βόλο και τη Βέροια, οι οποίες θεωρούνται οι αρχαιότερες εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης.
Όταν τα ελληνικά εδάφη πέρασαν στα χέρια των Ρωμαίων, τότε επικράτησε και το όνομα “Ρωμανιώτες” για τα μέλη των κοινοτήτων αυτών, έτσι ώστε να μπορούν να τους διακρίνουν από εκείνους που εγκαταστάθηκαν σε άλλα μέρη της Ευρώπης.
Οι Ρωμανιώτες μιλούσαν ελληνικά, είχαν υιοθετήσει τα τοπικά ήθη και έθιμα, κρατώντας διαφορετική μόνο τη θρησκεία τους. Ακόμα και στη λειτουργία, όμως, ακούγονταν απαγγελίες ποιημάτων και ψαλμών στα ελληνικά. Ηταν πάντα ενσωματωμένοι στις τοπικές κοινωνίες, με τα ίδια δικαιώματα όπως οι υπόλοιποι πολίτες, με ελληνική συνείδηση και εβραϊκό θρήσκευμα.
Μονάχα στη βυζαντινή αυτοκρατορία απαγορευόταν να καβαλικέψουν άλογα, επειδή αυτή η πράξη εθεωρείτο δείγμα ισχύος, ενώ ορισμένοι αυτοκράτορες πέρασαν κάποιους σκληρούς νόμους εναντίον τους, που όμως δεν κράτησαν πολύ. Μπορούσαν να έχουν στην κατοχή τους γη και να ασκούν ελεύθερα όποιο επάγγελμα ήθελαν».
Τα πρώτα 1.800 χρόνια της ιστορίας του εβραϊκού ελληνισμού είναι αποκλειστικά για την παρουσία των Ρωμανιωτών. Μετά το 1492, με τους διωγμούς εναντίον των Πορτογάλων και των Ισπανών Εβραίων, κατέφθασαν στην υπό οθωμανική κατοχή Ελλάδα περίπου 20.000 Σεφαραδίτες, υπερκεράζοντας σε αριθμό τους Ρωμανιώτες.
Η Μάρσια Χαντάντ μας εξηγεί: «Εγκαταστάθηκαν κατά κύριο λόγο στη Θεσσαλονίκη, μιλούσαν λαντίνο (μια ισπανοϊουδαϊκή διάλεκτο) και αντιμετώπισαν με περιέργεια και συχνά με εχθρότητα τους εξελληνισμένους Εβραίους, για τους οποίους συχνά πίστευαν ότι είχαν απολέσει την εβραϊκή ταυτότητα. Τους αποκαλούσαν μάλιστα “Γκρέκος”.
Οι Σεφαραδίτες ήρθαν με έναν αέρα κοσμοπολιτισμού. Έφεραν τους ραββίνους τους και τις εμπορικές τους διασυνδέσεις με όλους τους εβραϊκούς θυλάκους της Μεσογείου, αντιμετωπίζοντας τους Ρωμανιώτες ως υποδεέστερους. Στην πορεία, ήρθαν και ορισμένες οικογένειες Εσκενάζι Εβραίων, δηλαδή με καταγωγή τη Γερμανία ή την κεντρική Ευρώπη, πάντα με το δέλεαρ ότι θα μπορούσαν να έχουν τη δική τους γη στην Ελλάδα και να μην υφίστανται διωγμούς ούτε να ζουν σε γκέτο όπως συνέβαινε σε άλλες χώρες».
Σε μια σειρά από ιστορικές περιστάσεις οι Ρωμανιώτες και οι Σεφαραδίτες είχαν εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση. «Οι Τούρκοι εκχώρησαν εμπορικά προνόμια στους Σεφαραδίτες και όχι στους Ρωμανιώτες, τους οποίους θεωρούσαν Ελληνες, δηλαδή κατακτημένους. Οταν λ.χ. οι Ελληνες κήρυξαν την Επανάσταση το 1821, οι Ρωμανιώτες τάχθηκαν με το πλευρό τους, ενώ κάποιοι Σεφαραδίτες ένιωθαν ότι ταυτίζονταν περισσότερο με τους Οθωμανούς, οι οποίοι τους προστάτευσαν από τους διωγμούς του 15ου αιώνα.
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, 13.500 Σεφαραδίτες και Ρωμανιώτες πολέμησαν στο πλευρό των Ελλήνων, με ήρωα τον Μορδοχάι Φριζή. Πριν από το 1940 ζούσαν στην Ελλάδα 78.500 Εβραίοι, εκ των οποίων 67.000 χάθηκαν στα κρεματόρια. Η εξόντωση ένωσε τις δύο εβραϊκές κοινότητες.
Απέμειναν τόσο λίγοι που δεν είχε νόημα να αισθάνονται ότι έχουν διαφορετική καταγωγή. Σήμερα υπολογίζονται στις 5.000. Δυστυχώς, ακόμα και η ιστορία του Ολοκαυτώματος έχει γραφτεί αναφορικά με τις απώλειες που υπέστησαν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και η Ρωσία, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν την Ελλάδα. Ακόμα και σήμερα, πολλοί Εβραίοι άλλων εθνικοτήτων ξαφνιάζονται στο άκουσμα ότι υπήρχαν εδώ και αιώνες Ελληνες Εβραίοι που εξολοθρεύτηκαν στο Αουσβιτς και σε άλλα στρατόπεδα».

Κάθε χρόνο επιστρέφουν στα Γιάννενα

Η συναγωγή Kehila Kedosha Janina ιδρύθηκε το 1927 από Εβραίους που μετανάστευσαν στην Αμερική μαζί με τους Ελληνες. Τα μέλη της, με καταγωγή τα Ιωάννινα, ανήκαν στο τεράστιο μεταναστευτικό κύμα που έφερε εκατομμύρια Ευρωπαίους στις ΗΠΑ, από το 1900 μέχρι και το 1924. Αναγκάστηκαν να αναζητήσουν ένα καλύτερο μέλλον όχι γιατί διώκονταν, αλλά διότι δεν τα έβγαζαν πέρα οικονομικά.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, υπολογίζεται ότι μετανάστευσαν οι 2.000 από τους 4.000 Εβραίους των Ιωαννίνων. Οπως και οι Ελληνες, ζούσαν σε μια αγροτική οικονομία με μεγάλες στερήσεις, ανασφάλεια και κακουχίες. Εκτός από τους Γιαννιώτες, ήρθαν στις ΗΠΑ και άλλοι Εβραίοι κυρίως με καταγωγή από περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας, που δεν είχαν ακόμα ενσωματωθεί στο ελληνικό κράτος.
«Και πάλι υπήρχαν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στους Ρωμανιώτες και τους Σεφαραδίτες, όταν εγκαθίσταντο στις νέες πατρίδες» μας λέει η Μάρσια Χαντάντ Οικονομόπουλος. «Οι πρώτοι δήλωναν Ελληνες, κρατούσαν τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τα φαγητά και τη μουσική. Συνήθως είχαν ταπεινά επαγγέλματα. Οι δεύτεροι δήλωναν Σεφαραδίτες, μιλούσαν λαντίνο και αφομοιώθηκαν γρήγορα στις χώρες όπου κατέληξαν. Εχοντας καλύτερες διασυνδέσεις και αστική καταγωγή, κέρδιζαν αμέσως μια θέση στη μεσαία τάξη.
Οι Ρωμανιώτες της Νέας Υόρκης εγκαταστάθηκαν στο νότιο τμήμα του Μανχάταν μαζί με άλλους Εβραίους και Ελληνες. Εκεί ήρθαν σε επαφή με ομόθρησκους από άλλα μέρη. Ενώ θα μπορούσαν να προσεύχονται σε κάποια από τις δεκάδες συναγωγές που είχαν ιδρύσει οι Εσκενάζι και οι Σεφαραδίτες, προτίμησαν να οικοδομήσουν τη δική τους, ώστε να ακολουθούν το δικό τους τελετουργικό που είχε και την ελληνική γλώσσα.

Χόρευαν ηπειρώτικα

»Οι περισσότεροι καταπιάστηκαν με τα υφάσματα και έφτιαχναν γυναικεία ενδύματα και εσώρουχα. Οι πρώτες γενιές μιλούσαν αποκλειστικά ελληνικά στα σπίτια τους, κάτι που τους απομόνωνε από τους υπόλοιπους Εβραίους, οι οποίοι δεν τους αναγνώριζαν ως δικούς τους. Στις συνεστιάσεις χόρευαν ηπειρώτικους σκοπούς και έτρωγαν ελληνικά εδέσματα.
Το ούζο δεν έλειπε ποτέ από τις γιορτές, ούτε καν τις θρησκευτικές. Συνήθιζαν να παντρεύονται μεταξύ τους και σπάνια συγγένευαν με Εβραίους άλλων εθνικοτήτων. Με τους Ελληνες είχαν εξαιρετικές σχέσεις και υπάρχουν φωτογραφίες όπου σε εβραϊκές συνεστιάσεις του 1937 παρευρίσκονται και συνεορτάζουν με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Αθηναγόρα».
Οι Ρωμανιώτες, όπως και οι Ελληνες, κράτησαν την ελληνική τους συνείδηση στην καινούρια τους ζωή. Μέσα σε μερικές δεκαετίες διασκορπίστηκαν σε ολόκληρη την Αμερική, αλλά σε πολλές περιπτώσεις διατηρούν ακόμα λέξεις, συνήθειες και κυρίως τη μεγάλη αγάπη για την Ελλάδα.
Κάθε χρόνο η συναγωγή διοργανώνει ταξίδι-προσκύνημα στα Γιάννενα και πολλοί απόγονοι των πρώτων Ρωμανιωτών επιστρέφουν να γνωρίσουν τις ρίζες τους με μεγάλη συγκίνηση. Άλλωστε τα επίθετά τους παραμένουν τα ίδια και βρίσκουν συχνά ορισμένους συγγενείς ή και τοποθεσίες για τις οποίες τους μιλούσαν οι παππούδες τους.
Η Kehila Kedosha Janina, αν και μικροσκοπική, θεωρείται ένα από τα αρχιτεκτονικά ορόσημα της Νέας Υόρκης (New York Landmark). Η πρόσοψή της συντηρήθηκε το 2004. Στο εσωτερικό της υπάρχει γυναικωνίτης που έχει μετατραπεί σε μικρό μουσείο με παραδοσιακές γιαννιώτικες φορεσιές, αντικείμενα, φωτογραφίες και βιβλία.
Κατά καιρούς διοργανώνονται μαθήματα ελληνικής μαγειρικής, τοπικών χορών, μουσικής κ.ά. Η διεύθυνσή της είναι 280, Broome Street.

Στον Γιώργο Μανακανάτα

Μνήμες σωρό μαζώχτηκαν
πα’ στο προσκέφαλό σου
κι αντίς για μοιρολόισμα
ετούτο το εγκώμιο
γλυκόπικρα σου ψέλνουν:

Καλότυχοι όσοι σε γνώρισαν
και δίκια σ’ αγαπήσαν
μα απ’ όλους πιο καλότυχοι
αυτοί που εσύ αγάπησες
τι κι απ’ το ν’ αγαπιέσαι Γιώργο μου
το ν’ αγαπάς είναι το πιο σπουδαίο
αφού αν αγαπάς από καρδιάς
πλούτο ψυχής καρπώνεσαι
κ’ ευεργετείς μ’ αυτόν και αλλουνούς
που απαντάς στους κύκλους.
Πολυαγαπημένε μας Γιώργο
Με το μαντάτο του φευγιού σου
πολλά αγιόμυρα μουσκεύοντας
τα κρόσσια των φωτοπηγών
νότισαν από κοντά τα πανιασμένα μάγουλα
με ψυχόμυρα καταδικά σου
αφού ο μυρόπικρος πήδακας
διάσπασε τη δέση των κόμπων
και των δαγκωμένων χειλιών
και ξέσπασε σε βουβό κλάμα
που ξεκρίνοντάς το αποκρυπτογραφούσες
και γραδάριζες μέσ’ απ’ αυτό
τη διασταυρωμένη απ’ όλους
τους συγγενικούς, τους κοινωνικούς
και πολιτικούς χώρους καταξίωσή σου.
Και είναι στ’ αλήθεια σπάνιο
το να έχεις την εκτίμηση
όλων – και ιδιαίτερα των πολιτικών –
των ανθρώπινων χώρων.
Κι ο πρώτος απ’ αυτούς τους χώρους
είναι ο Δήμος της Άρτας
στον οποίο πολλές μελέτες
και εργασίες σου τις πρόσφερες
δίχως καμιά αμοιβή.

Υπάρχουν στ’ αλήθεια κάπιοι άνθρωποι
που στο γλυκό τους βλέμμα
καθρεφτίζεται ανάγλυφη
η ομορφάδα της ψυχής τους
και που μαζί με τον καλοσυνάτο λόγο
και τ’ αφκιασίδωτο χαμόγελο
κερδίζουν το συνάνθρωπο
γι’ αυτό και γίνονται – σαν φέυγουν –
μελαγχολική νοσταλγία
κι αποζητούμενη θύμηση
αλλά αφήνουν και κάποια χνάρια
στο δρόμο της ομορφιάς
της αλληλεγγύης, της δημιουργίας
και της πολυπόθητης αρμονίας.

Σ’ αυτούς τους λίγους ξεχωριστούς
ανθρώπους ανήκες κ’ εσύ
αγαπημένε μας Γιώργο
αδιαφορώντας για τους έτερους λίγους
που στο πέρασμά τους
γιομίζουν με χυμούς κλεμμένης χαράς
τους ξεπάτωτους πίθους
των πελώριων κενών τους.
Γι’ αυτό και με τον εσωτερικό σου πλούτο
σαρκωμένο στην καθημερινότητά σου
λογαριαζόσουνα δίκαια
σαν ποιοτικός άθρωπος.

Έτσι, όποια φορά τύχαινε
στις άγριες νύχτες του χειμώνα
η σαρκωμένη και ξεκορμισμένη
συνείδηση να σ’ επισκέφτεται
για απολογισμό – όπως κάνει
σ’ όλους μας – και να ρωτάει
αμείλικτα «τι την έκανες τη
ζωή σου;» της θύμιζες αραδιάζοντας
τα «καλούδια» της πορείας σου, πετυχαίνοντας
εύλογα κι ανάλογα
το καμάρωμα και το χαμόγελό της.

Όλα αυτά σημαίνουν κοντολογίς
Γιώργο μου ότι δεν έχει σημασία
πόσα αφήνει ο καθένας πίσω του
αλλά τι αφήνει!...
Κ’ εσύ μας άφησες την αισθητική
της αρχιτεκτονικής σου, αποτυπωμένη
στους δρόμους της Άρτας μας
και την ομορφιά της ψυχής σου
ζωγραφισμένη στις Μνήμες
όσων γνώρισες κι αγάπησες
εικόνες που δείχνουν τον ένα δρόμο
του κάλλους, της αγάπης
της δημιουργίας και της αρμονίας.
Και σε τέτιες μοναδικές στιγμές
περισυλλογής μπορείς και μελετάς
βαθιά το θάνατο κι από κοντά
ξεκρίνεις για τα καλά ποια είναι
η αθανασία του ανθρώπου.

Να και γιατί η αύρα σου θα μας
δροσίζει το νου τις ώρες της
μελαγχολικής νοσταλγίας
που θα την προκαλεί η απουσία σου.
Να ακόμη και γιατί ο διαμαντένιος
αδερφικός μας φίλος
και Σαμαρείτης Γιατρός Δημήτρης Αλεξίου,
που σου συμπαραστάθηκε σαν αδερφός,
είχε απόλυτα δίκιο όταν σε χαρακτήρισε
σαν «ευπατρίδη της ευγένειας και της ποιότητας»,
αλήθεια βιωμένη απ’ όλους μας.

Για μένα ειδικότερα, ακριβέ
μας Γιώργο, κάθε φορά που θ’
αποζητάω τα εφηβικά μας χρόνια
θα ενεργοποιώ την ακαπίστρωτη
κι αθάνατη φαντασιακή
Μνήμη και με δυο χαυδωσιές
του νου θα σεργιανάω στην
ανέμελη νιότη μας και θα σ’
ανευρίσκουμε, μαζί με τον αδερφό
σου το Γιάννη, εκεί στα πεζούλια
του Βαρδακουλά, στο πέτρινο
Σκολειό, στο Γυμναστήριο,
στ’ αυλάκια, στο Γήπεδο, στο
Μαράτι, στα τσιμέντα, στη Σαλα,
στη Σκουφά, στο Γιοφύρι και
πιο κει στα περβόλια με τις
αμέτρητες εσπερίδες νύφες,
και θάναι μαζί κι ο άλλος ο
Γιώργος μας, πούφυγε πρώτος...

Κι όλα τούτα αδερφικέ φίλε,
επειδή η άγια Μνήμη πούναι
προνόμιο και μεγαλείο του
αθρώπου, με τη μοναδική
και μαγική της δύναμη
μεριάζει και προσπερνάει
και το Θάνατο και το Χρόνο,
αφού αυτοί λειτουργούν με
τις στιγμές τους κ’ εκείνη
με τους αιώνες της.
Να γιατί η Μνήμη είναι εκείνη
που αθανατίζει και τη Ζωή
και το Χρόνο και το Θάνατο!

Όλοι οι δικοί σου Γιώργο μου
είναι εύλογα απαρηγόρητοι.
Η γυναίκα σου Ρένα, που οι δυο
σας, κατά κοινή ομολογία, βρήκατε
ο ένας στον άλλο το άλλο μισό του,
είναι συντριμμένη.
Τα παιδιά σας, ο Πάνος κι ο Αχιλλέας,
τ’ αδέρφια σου, ο Γιάννης, η Τούλα,
ο Βύρωνας, η Μερόπη, ο Τάκης,
η Βασιλικούλα, η Μαρίτσα κι όλοι οι
άλλοι συγγενείς σου είναι βαθιά
θλιμμένοι απ’ το φευγιό σου.
Ταυτόχρονα όμως είναι και εξαιρετικά
περήφανοι για σένα και γι’
αυτό θα ζεις νοερά για πάντα
μαζί τους, γιατί ήσουνα έντιμος, υπεύθυνος,
ευαίσθητος, δημιουργός, γενναιόδωρος.
Όσο για μένανε, σ’ ακουμπάω,
αντάμα με τους άλλους αγαπημένους
μου, στα λιβάδια του κρανιόκαστρου,
εκεί που δεν κάνουν κουμάντο
οι φόβοι, οι μεταφυσικές
και τα «επέκεινα», αλλά εκεί
που διαφεντεύουν οι ανώλεθρες
Μνήμες, τα ανύπνωτα όνειρα
και οι αείζωες Ομορφιές και Αξίες.

Ώρα σου καλή στο ταξίδι σου
στους κήπους της καυκαλοεκκλησιάς
και καλό και ταχτικό αντάμωμα
στις ώρες των αναθυμιών,
των ονείρων και των τραγουδιών.
Ώρα σου καλή

Νίκος Ρίγγας

Κ. Κούνεβα: «Βρισκόμαστε σε πόλεμο»

Ένας χρόνος απ’ την δολοφονική επίθεση ενατίον της

Χωρίς αναφορές στον Τύπο, χωρίς πορείες και συγκεντρώσεις, έκλεισαν δύο χρόνια στις 22 Δεκέμβρη απ’ την επίθεση με καυστικό οξύ στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Ίσως, γιατί «βρισκόμαστε σε πόλεμο», όπως σημείωσε η συνδικαλίστρια μιλώντας στο tvxs. Ή ίσως, γιατί «είναι πάρα πολλοί αυτοί που αγωνίζονται σαν και μένα», όπως ανέφερε απεκδυόμενη το ρόλο του μοναδικού συμβόλου. Η συζήτηση με την Κωνσταντίνα ελάχιστα περιστράφηκε γύρω απ’ την κατάστασή της, παρόλο που αυτή παραμένει επισφαλής. Η υγεία της εξακολουθεί να είναι ευάλωτη: γι’ ακόμα δύο χρόνια πρέπει να κάνει εγχειρήσεις. Οι δράστες της επίθεσης κυκλοφορούν ελεύθεροι και η αναζήτησή τους συνεχίζεται: πρόσφατα ο φάκελος για την επίθεση εναντίον της συνενώθηκε με το φάκελο της ξεχωριστής έρευνας για τις εργασιακές συνθήκες στις εταιρείες καθαρισμού. Μαζί με τη μητέρα και το γιο της μένει σε σπίτι που της παραχώρησε το κράτος, όμως το μέλλον της διαγράφεται αβέβαιο, καθώς η σύνταξή της δεν έχει ακόμα ρυθμιστεί. Όταν συμβεί αυτό, ίσως να πάρει 400 ευρώ για την αναπηρία και το ανήλικο παιδί της. Ο τρόπος που το σχολιάζει είναι λιτός: «Η πολιτεία πρέπει να ρυθμίσει νόμους για να προστατεύει τους συνδικαλιστές των πρωτοβάθμιων σωματείων», αναφέρει ως πρόεδρος, σήμερα, του σωματείου της ΠΕΚΟΠ.


Οι εργασιακές συνθήκες, η συμπεριφορά των εργοδοτών, η επικείμενη φτώχεια κι η επερχόμενη αντίδραση του κόσμου είναι αυτά που κάνουν χείμαρρο το λόγο της. Βασική έννοια στη σκέψη της, η αλληλεγγύη. «Στο νοσοκομείο», λέει, «πιο πολύ με βοήθησε η αλληλεγγύη της κοινωνίας. Γι’ αυτό άντεξα –και χάρη στους γιατρούς που υπήρχαν γύρω μου και τους νοσηλευτές. Μου μίλαγαν για τη συμπαράσταση του κόσμου, αλλά ως υποστήριξη προς εμένα δεν το κατάλαβα, μέχρι λίγους μήνες αργότερα, όταν κατάφερα να ζήσω. Άκουγα, όμως, κι έλεγα μέσα μου ότι είναι πολύ καλό αυτό, για εκείνους που το κάνουν εκεί έξω. Στην αρχή, χαιρόμουν μόνο για εκείνους: που συναντιόνταν με αλληλεγγύη και γνωρίζονταν μεταξύ τους. Που είχε μαζευτεί ένα πλήθος ανθρώπων που έχουν τα ίδια προβλήματα και δεν φοβούνται να εκφραστούν. Χαιρόμουν που το κύμα είχε ξεκινήσει».

Η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και η ανάγκη να «εκπαιδεύσουμε τους εργοδότες»
Στη σημερινή ζωή στις πόλεις, η Κωνσταντίνα διακρίνει έλλειψη αλληλεγγύης. Αυτή εντείνεται, όπως αναφέρει, από τη φτώχεια την οποία προκαλεί η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. «Χρειαστήκαμε 100 χρόνια για να αποκτήσουμε αυτά τα δικαιώματα κι ελάχιστα για να τα καταστρέψουν», σημειώνει επισημαίνοντας την κωλυσιεργία του κράτους ιδιαίτερα στην προστασία των μεταναστών εργατών: «Είναι πολύ λίγοι αυτοί που δεν δουλεύουν, αλλά ακόμη λιγότεροι αυτοί που έχουν ένσημα. Αν, όμως, ένας μετανάστης εργαζόμενος κάνει μια υπεύθυνη δήλωση ότι ‘από τότε δουλεύω εκεί και δεν μου κολλάνε ένσημα’, δεν παίρνουν με τίποτα αυτή τη δήλωση να ελέγξουν τον εργοδότη. Μια τέτοια κίνηση θα είχε διπλό όφελος, καθώς θα αύξανε και τις εισφορές στα ταμεία».
Οι εργοδότες, σημειώνει η Κωνσταντίνα, προκαλούν μίσος και θυμό με τις πράξεις τους. Θεωρητικά, το κίνητρό τους δεν θα έπρεπε να είναι εγωιστικό -θα 'πρεπε να σκέφτονται το κοινωνικό όφελος- ενώ σωστό θα ήταν να έχουν μεγαλύτερη εκπαίδευση και εμπειρία από το μέσο πολίτη. Ωστόσο, εκείνοι ξεκινούν την επιχείρηση χωρίς να γνωρίζουν τη νομοθεσία και χωρίς να έχουν εκπαιδευτεί πάνω στο αντικείμενο της δουλειάς τους. «Καμιά φορά σκέφτομαι ότι πρέπει να εκπαιδεύσουν τους εργοδότες, όπως εκπαιδεύουν εμάς για να προστατεύουμε τον εαυτό μας στην εργασία», λέει γελώντας.

«Η συμμετοχή στις διαδηλώσεις σημαίνει ότι ‘δεν παραδίνομαι’»
«Είμαστε σε κατάσταση πολέμου. Τώρα τι ονομασία θα έχει ο πόλεμος θα μας το πει η ιστορία. Δεν είναι κρίση αυτό, προσπαθούν να μας καταστρέψουν», προσθέτει αμέσως μετά, υπογραμμίζοντας πως η ίδια υποστηρίζει τις διαδηλώσεις: «Εύχομαι να συμμετέχει περισσότερος κόσμος, γιατί αυτό σημαίνει ότι δεν παραδίνομαι. Θέλω να φτιάξω τη ζωή μου και δεν θα μου πει κανείς άλλος πώς να ζω [...] Όταν πήγα στις διαδηλώσεις την προηγούμενη εβδομάδα (σ.σ. στις 15 Δεκεμβρίου) συνάντησα πολλές μητέρες με τα παιδιά τους. Και πόνεσα, όταν είδα πόσα δακρυγόνα είχε, γιατί ήταν μια ειρηνική διαδήλωση. Παρόλο που ήμουνα πολύ μακριά και τα μύρισα πολύ λίγο, με έτσουζαν συνέχεια για μιάμιση μέρα. Φαντάζεστε πόσο καταστροφικό είναι για την υγεία των παιδιών; Δεν μπορούν να καταλάβουν πως δεν χρειάζονται δακρυγόνα;»
Στις διαδηλώσεις, η Κωνσταντίνα αποκηρύσσει τις καταστροφές: «Αφού εμείς τα έχουμε δημιουργήσει, γιατί να τα καταστρέψουμε; Πονάω απ’ την καταστροφή που επικρατεί, και έξω και μέσα στους ανθρώπους. Είναι σαν να κάνεις ένα παιδάκι, να του δίνεις παιδεία και μόρφωση, να το παραδίδεις στην κοινωνία και να βλέπεις μετά ότι δεν είναι το παιδί σου. Εσύ του έμαθες άλλα πράγματα και αυτό άλλα κάνει. Νιώθω σαν να μου καταστρέφουν το παιδί. Γιατί, τα λεφτά αυτά είναι από εμάς, τους εργαζόμενους. Δεν πρέπει να δίνουμε δύο φορές χρήματα για το ίδιο πράγμα».

Αστυνομία και πολιτικοί
Για τις ενέργειες της αστυνομίας η θέση της Κωνσταντίνας είναι σαφής: «Αν θεωρήσουμε ότι η αστυνομία είναι μια υπηρεσία που προστατεύει τον πολίτη, κάτι δεν πάει καλά με το σκεπτικό, καθώς επιτίθεται εναντίον του. Το οποίο σημαίνει ότι η αστυνομία κάποιο συμφέρον εξυπηρετεί, ενώ το γεγονός της επίθεσης είναι απόδειξη αδυναμίας. Από την άλλη, ο αστυνομικός είναι εργαζόμενος. Και ο μισθός του κόβεται, και αντιμετωπίζει αντίστοιχα προβλήματα με όλους... Όμως δεν είναι εύκολο να πας να σκοτώσεις άνθρωπο, να πας να σηκώσεις χέρι σε έναν άνθρωπο που περνάει ειρηνικά δίπλα σου. Και προσπαθώ να καταλάβω πώς ακριβώς αισθάνονται... Είναι μια επιλογή δικιά τους, βέβαια, λόγω της φτώχειας, της έλλειψης παιδείας σε κάποιους. Αν και, απ’ όσο καταλαβαίνω, κάποιοι από αυτούς έχουν πτυχία και επειδή στον ιδιωτικό τομέα δεν ήταν ποτέ ασφαλής η δουλειά τους, έφυγαν λέγοντας ‘τουλάχιστον να έχω τα ένσημα, να έχω τη σύνταξη’».
Στη δική της περίπτωση, πάντως, καταγγέλλει ότι η αστυνομία άργησε πολύ να ασχοληθεί. «Την πρώτη εβδομάδα υπήρχε πολύ λίγο ενδιαφέρον. Το θεωρούσαν οικογενειακό πρόβλημα και δεν ασχολήθηκαν. Αλλά και να είναι οικογενειακό, η αστυνομία είναι για όλες τις περιπτώσεις. Και αυτό σημαίνει ότι δεν ξέρουν τη δουλειά τους».
Εξίσου επικριτική είναι με τους πολιτικούς, σχολιάζοντας τις προτάσεις που της έγιναν για συμμετοχή σε ψηφοδέλτια, όσο ήταν ακόμη στο νοσοκομείο: «Αφού με έβλεπαν. Εγώ δεν μπορούσα τότε να μιλήσω. Έστω ότι με ψήφιζαν κάπου, πώς θα με βοηθούσαν; Να αντέξω τον πόνο και τα προβλήματα υγείας μου; Αδύνατον».

«Να είμαστε όλοι σύμβολο για τα παιδιά μας»
«Το πρώτο που θέλω είναι να γίνω καλά και να τελειώσω τις θεραπείες, για να διορθώσω αυτά που μου έκαναν» απαντά η Κωνσταντίνα Κούνεβα όταν τι ρωτάω τι σκέπτεται για το μέλλον. «Προσπαθώ αυτό να μην επηρεάζει πάρα πολύ τον γιο μου. Και από εκεί και πέρα, όπου μπορώ να βοηθήσω, να το κάνω. Τώρα, μπορεί να περιμένετε περισσότερα από μένα, όμως η κατάστασή μου δεν μου επιτρέπει ακόμη πολλά [...] Εξάλλου, δεν είμαι μόνο εγώ. Πάρα πολλοί άνθρωποι αγωνίζονται και προσπαθούν αυτά που προσπαθήσαμε με το σωματείο. Και όλοι πρέπει να είμαστε ένα σύμβολο για τα παιδιά μας».

Υστερόγραφο
«Αυτό, αν μπορείς, να το βάλεις κάπου!» μου λέει χαμογελώντας η Κωνσταντίνα λίγο πριν απ’ το τέλος της συνέντευξης. Αναφέρεται σ’ ένα κομμάτι της συνομιλίας μας σχετικά με την άδεια μητρότητας, που δεν αρκεί για να μεγαλώσει σωστά ένα βρέφος. «Όταν ήρθα στην Ελλάδα κι έμαθα ότι η γυναίκα δυο-τρεις μήνες μετά τη γέννα πρέπει να πάει να δουλέψει, νόμιζα ότι με κοροϊδεύουν. Μεγαλύτερη βία από αυτή δεν υπάρχει για μια μητέρα. Το παιδί χρειάζεται δύο-τρία χρόνια να κάτσει με τη μητέρα του, για να είναι υγιές, να μάθει να μιλάει, να σκέφτεται, να τρώει, να ντύνεται. Η αρκούδα, που είναι ζώο, κάθεται με το παιδί της ένα χρόνο. Κι εμείς με το ζόρι βάζουμε τη μητέρα να παρατήσει το παιδί της...» προσθέτει και κλείνει τη συνομιλία μας με μια ευχή για το νέο έτος: «Να καταλάβουν όλοι ότι "κοινός νους" είναι η "απουσία του εγώ": η ένωση της αρετής, της συμπόνοιας και της καλοσύνης που πηγάζουν από την αγάπη».

Συνέντευξη στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΙΤΙΔΗ
αναδημοσιίευση απ’ το www.tvxs.gr

ΠΡΕΒΕΖΑ: Ανέλαβε ο Χρήστος Μπαϊλης

Μέσα σε κλίμα χαράς και συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η τελετή παράδοσης –παραλαβής του Δήμου της Πρέβεζας από τον Μιλτιάδη Κλάπα στο νέο Δήμαρχο Χρήστο Μπαϊλη.
Ο κ.Μπαϊλης πλαισιωμένος από τους συνεργάτες του έφτασε χθες στο Δημαρχείο λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι. Εκεί τον καλωσόρισε ο απερχόμενος Δήμαρχος Πρέβεζας Μιλτιάδης Κλάπας ο οποίος τόνισε ότι η εποχή είναι ιδιαίτερα δύσκολη δεδομένων των οικονομικών συνθηκών.
«Μέσα σε αυτές τις δυσκολίες σας εύχομαι να δημιουργήσετε ένα σπουδαίο εργο το οποίο θα τιμά εσάς αλλά και ολόκληρη την πόλη» τόνισε ο κ.Κλάπας ζητώντας από όλο το Δημοτικό Συμβούλιο να στηρίξει τις προσπάθειες του νέου Δημάρχου.
Ο νέος Δήμαρχος Πρέβεζας παίρνοντας τον λόγο υποσχέθηκε απευθυνόμενος προς τον απερχόμενο Δήμαρχο ότι θα συνεχίσει ότι καλό και θετικό έχει δημιουργηθεί στον Δήμο.«Σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες που περνάμε σαν χώρα θα καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να τα καταφέρουμε» τόνισε ο κ.Μπαϊλης ζητώντας την συναίνεση και την συνεργασία ολόκληρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Επεσήμανε δε ότι η διαφάνεια , η νομιμότητα και η δικαιοσύνη θα αποτελέσουν τους τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους θα βασιστεί το έργο της νέας Δημοτικής Αρχής.Με τις υπογραφές του πρωτοκόλλου παράδοσης-παραλαβής ο κ.Μπαϊλης εγκαταστάθηκε και επίσημα στο Δημαρχιακό Κατάστημα της Πρέβεζας.

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Νέα πειραματικά σχολεία

Ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των πειραματικών – πρότυπων σχολείων σχεδιάζει να γράψει το υπουργείο Παιδείας, επανιδρύοντας το θεσμό και θέτοντάς τον σε νέες φιλόδοξες βάσεις.
Εξάλλου, η επανίδρυση των σχολείων αποτελεί ειδικά για τα Γιάννινα ένα διαχρονικό αίτημα τόσο της τοπικής κοινωνίας όσο και φορέων όπως ο Σύλλογος Αποφοίτων της Ζωσιμαίας Σχολής, αφού η δραστηριότητα και η προσφορά τους υπήρξε στο παρελθόν ιδιαίτερα σημαντική για τα Γιαννιώτικα Γράμματα.

«ΠΙΛΟΤΟΙ» ΓΝΩΣΗΣ…
Την πρόθεση του υπουργείου Παιδείας για επανασύσταση των Πειραματικών σχολείων επιβεβαίωσε χθες και η Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης κ. Φιλιώ Νόκα – Ζαράχη, η οποία τόνισε με έμφαση ότι «δεν μπορεί να μείνουν η Ήπειρος και τα Γιάννινα έξω από μια τέτοια εξέλιξη». Η κ. Νόκα ανέφερε ότι πρόθεση της Περιφερειακής Διεύθυνσης Ηπείρου είναι να προτείνει στο Υπουργείο την σύσταση Πρότυπου Πειραματικού Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου στην πόλη μας -Πειραματικό Λύκειο δεν υπάρχει σήμερα στα Γιάννινα- σημειώνοντας ότι τα εκπαιδευτήρια αυτά αναμορφώνονται και θα αποτελέσουν «πιλότους» γνώσης.

Η ΖΩΣΙΜΑΙΑ…
Σε Πειραματικό θα μετατραπεί κατά πάσα πιθανότητα το Λύκειο της Ζωσιμαίας, όπως είπε, ώστε να υπάρξει μια ιστορική συνέχεια όσον αφορά τον συγκεκριμένο θεσμό. Υπενθυμίζεται ότι σήμερα λειτουργούν στα Γιάννινα ως Πειραματικά σχολεία το Γυμνάσιο Ζωσιμαίας και το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων. Σε μια τέτοια περίπτωση θα δικαιωθεί, υπό προϋποθέσεις φυσικά και η προσπάθεια που επί χρόνια καταβάλλει ο Σύλλογος Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής για επανίδρυση και λειτουργία της Ζωσιμαίας ως Πρότυπου δημόσιου εκπαιδευτηρίου, αντίστοιχου με αυτό που λειτούργησε στην πόλη μας και κατά το παρελθόν.

ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ…
Η Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης πάντως διαβεβαίωσε χθες ότι τα αναμορφωμένα Πειραματικά σχολεία δεν θα έχουν μορφή παρόμοια με τη σημερινή. Θα βρίσκονται δηλαδή σε άμεση σύνδεση με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ιδιαίτερα με τις καθηγητικές σχολές και το Παιδαγωγικό Τμήμα, ώστε να γίνονται σ’ αυτά υποδειγματικές διδασκαλίες. Τα εν λόγω εκπαιδευτήρια θα λειτουργήσουν πιλοτικά και για τα υπόλοιπα σχολεία της Περιφέρειας Ηπείρου.
Η κ. Νόκα κατέληξε σημειώνοντας ότι η Περιφερειακή Διεύθυνση θα δει το θέμα των Πειραματικών σχολείων με Συλλόγους καθηγητών και τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και θα γίνει ένας ουσιαστικό διάλογος προκειμένου να διαμορφωθεί μια σαφής πρόταση, η οποία και θα αποσταλεί στο υπουργείο Παιδείας.

ΔΙΑΡΚΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Αξίζει να σημειωθεί ότι βασικό στοιχείο της λειτουργίας τους θα είναι η συνεχής αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, καθώς και των εκπαιδευτικών, οι οποίοι για να προσληφθούν σ’ αυτά θα πρέπει να διαθέτουν αυξημένα ακαδημαϊκά προσόντα. Στα Πειραματικά σχολεία θα μπορούν να εγγράφονται μαθητές, είτε μέσω κλήρωσης στα Δημοτικά, είτε εφόσον επιτύχουν σε ειδικές εξετάσεις για τα Γυμνάσια και τα Λύκεια.

Ούτε για δείγμα υλικά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων

Ο... κόμπος έφθασε στο χτένι για πολλούς ασθενείς στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, αφού τις πρώτες ημέρες του νέου χρόνου δεν υπάρχουν υλικά ούτε για δείγμα, με αποτέλεσμα αρκετές προγραμματισμένες επεμβάσεις να μην γίνονται!
Χθες, με τη δικαιολογία, ότι δεν είχαν δοθεί από το Υπουργείο νέες τιμές για αγορά υλικών, δεν έγιναν χειρουργεία σε κάποιες κλινικές, με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς, αλλά και συγγενείς τους, να ζητούν άμεσες εξηγήσεις από την Διοίκηση του Νοσηλευτικού Ιδρύματος.
ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ
Το πρόβλημα με την απουσία υλικών δεν είναι καινούργιο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο.Εδώ και καιρό, τόσο το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό, αλλά και οι ασθενείς ταλαιπωρούνται από ελλείψεις σε βασικά υλικά, όπως γάζες, εργαλεία κτλ, ενώ πολλές είναι οι κλινικές που υπολειτουργούν.
Και όλα αυτά έρχονται μετά την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Υγείας Νίκου Πολύζου στα Γιάννινα, που έκανε λόγο για λουκέτο σε κάποια Νοσοκομεία της Ηπείρου και συγχώνευσή τους με άλλα!Η Κυβέρνηση βαφτίζει… «επανασχεδιασμό του Υγειονομικού Χάρτη της χώρας» το πιθανό «λουκέτο» σε Νοσοκομεία, με τη δικαιολογία της εξοικονόμησης πόρων.
Υπενθυμίζεται ότι ως μια χαρακτηριστική περίπτωση «κακής χωροθέτησης μονάδων υγείας», αναφέρεται η Ήπειρος στη σχετική εισήγηση της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, για την οποία τονίζεται ότι «Άρτα, Πρέβεζα, Φιλιάτες, Ηγουμενίτσα: Τρεις νομοί, τέσσερις πόλεις και ισάριθμα νοσοκομεία. Κάθε πόλη διαθέτει το δικό της, ωστόσο ο όγκος των ασθενών μετακινείται συστηματικά προς τα νοσοκομεία Ιωαννίνων, «Χατζηκώστα» και Πανεπιστημιακό».

Άρχισε η καταβολή των 5 ευρώ στα Νοσοκομεία

Διευκρινίσεις και οδηγίες σχετικά με το εξέταστρο στα πρωινά εξωτερικά ιατρεία Νοσοκομείων του ΕΣΥ αλλά και στα Κέντρα Υγείας, έδωσε, χθες, ο υπουργός υγείας κ. Α. Λοβέρδος, με επείγουσα εγκύκλιο που έστειλε, μεταξύ άλλων, και στους διοικητές των νοσοκομείων της χώρας.
Η εγκύκλιος αναφέρει ότι όλοι όσοι προσέρχονται για εξέταση στα τακτικά πρωινά εξωτερικά ιατρεία των Νοσοκομείων του ΕΣΥ, καθώς και στα Κέντρα Υγείας καταβάλλουν από 1-1-2011 αμοιβή πέντε (5) ευρώ ως αμοιβή εξετάστρων.Απ' αυτήν την καταβολή εξαιρούνται μόνο:
1. Οι προσερχόμενοι ως επείγοντα περιστατικά. 2. Οι κάτοχοι βιβλιαρίου οικονομικής αδυναμίας ή πιστοποιητικού κοινωνικής προστασίας (απαραίτητη η προσκόμιση του βιβλιαρίου ή πιστοποιητικού το οποίο θα πρέπει να είναι σε ισχύ). 3. Οι πολιτικοί πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο αλλοδαποί, με την επίδειξη του Δελτίου Ταυτότητας πρόσφυγα ή του Δελτίου αιτήσαντος ασύλου αλλοδαπού σε ισχύ.
Επιπλέον για τα Κέντρα Υγείας εξαιρούνται της καταβολής:
-Οι προσερχόμενοι στα Κέντρα Υγείας Α.Μ.Ε.Α. που έχουν πιστοποιημένο αρμοδίως ποσοστό αναπηρίας 67%, προσκομίζοντας το πιστοποιητικό και την αστυνομική τους ταυτότητα.
-Οι προσερχόμενοι στα Κέντρα Υγείας που πιστοποιημένα πάσχουν από κάθε μορφή μεσογειακής αναιμίας, αιμορροφιλία, νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου ή μεταμοσχευθέντες νεφροπαθείς, σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) και προσκομίζουν για τα ανωτέρω ιατρική βεβαίωση σε ισχύ ότι παρακολουθούνται από ειδική μονάδα Νοσηλευτικού Ιδρύματος λόγω της παθήσεώς τους, πλέον της αστυνομική τους ταυτότητας.
-Οι προσερχόμενοι στα Κέντρα Υγείας τυφλοί που προσκομίζουν βεβαίωση ότι είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα τυφλών (ή κάρτα αναπηρίας όπου εφαρμόζεται), πλέον της αστυνομική τους ταυτότητας.

Το προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου Βορείων Τζουμέρκων

Το Προεδρείο και τα μέλη της Οικονομικής επιτροπής εξέλεξε σήμερα το 1ο Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Βορείων Τζουμέρκων.
Μέσα από τις διαδικασίες που ορίζει ο νόμος Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου εξελέγη ο Κωνσταντίνος Τσιαμπούλας.
Αντιπρόεδρος εξελέγη η Αιμιλία Νικολού η οποία προτάθηκε από την "Ανεξάρτητη Δημοτική Κίνηση" και Γραμματέας η Γκεσούλη Αλεξάνδρα, που επίσης προτάθηκε από την παράταξη του Γιάννη Αργύρη, ύστερα από άρνηση της ελάσσονος αντιπολίτευσης να συμμετέχει στο προεδρείο.

Οικονομική επιτροπή
Στη σημερινή πρώτη συνεδρίαση το συμβούλιο εξέλεξε τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη της οικονομικής επιτροπής.

Τακτικά μέλη εξελέγησαν τα εξής:

Μολώνη Παναγιώτα
Γκορτζής Σταύρος
Τάτσης Δημήτριος
Κότσιας Γεώργιος
Τσόδουλος Βασίλης
Βάσιος Άγγελος

Αναπληρωματικά μέλη της επιτροπής είναι:

Τραγουδάρας Λάμπρος
Μέγας Ευάγγελος
Σόντη Ουρανία
Αργύρης Γιάννης
Γκρέστας Παναγιώτης

Στο τέλος της συνεδρίασης ο δήμαρχος, Γιάννης Σεντελές ανακοίνωσε τους 5 αντιδημάρχους οι οποίοι είναι οι εξής:

Γκορτζής Σταύρος, αρμόδιος για τον πρώην δήμο Τζουμέρκων.
Γκρέστας Παναγιώτης, υπέυθυνος για τον πρώην δήμο Κατσανοχωρίων.
Σκαμνέλος Χρήστος, αρμόδιος για τις πρώην κοινότητες Ματσουκίου,Σιρράκου, Καλλαριτών και Βαθυπέδου.
Βαϊτσης Νίκος, υπέυθυνος για τον πρώην δήμο Πραμάντων.
Κολοκούρη Ελένη, η οποία θα είναι θεματικός αντιδήμαρχος, υπεύθυνη για τα οικονομικά ολόκληρου του δήμου, την τεχνική υπηρεσία και την γενική καθαριότητα της περιοχής.

pramantamaniac.blogspot.com

Ως νέα δημοτική αρχή είμαστε έτοιμοι να αναμετρηθούμε με τα προβλήματα

ΠΡΩΤΟΧΡΟΒΙΑΤΙΚΟ μήνυμα του δημάρχου Αρταίων ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΑΛΕΞΗ

Μήνυμα αισιοδοξίας, είναι το πρώτο που εξέδωσε ο Γιάννης Παπαλέξης, με την ιδιότητα του δημάρχου Αρταίων και φυσικά με την ευκαιρία του νέου έτους.
Ολόκληρο το κείμενο του μηνύματος είναι το ακόλουθο:
«Αγαπητοί συνδημότες Καλωσορίζοντας το νέο χρόνο απευθύνω προς όλες και όλους σας τις θερμότερες ευχές μου για υγεία, δύναμη, δημιουργία και προκοπή. Για την Άρτα και το Δήμο Αρταίων , εύχομαι το 2011 να είναι χρόνος - ορόσημο, χρόνος επιτυχιών, χρόνος κατακτήσεων όλων, όσα δικαιούται με τη συνεργασία και τη σύμπνοια των πολιτών και των φορέων. Υποδεχόμαστε τον καινούργιο χρόνο μέσα σε ένα ζοφερό περιβάλλον με τα αρνητικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αβεβαιότητας και των πολλαπλών ανατροπών σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, της επαγγελματικής, της οικογενειακής και της προσωπικής μας ζωής. Η πατρίδα μας βρίσκεται στο μεταίχμιο αναζήτησης διεξόδου από τα μεγάλα προβλήματα της οικονομικής δυσπραγίας, της ύφεσης, της ανεργίας. Για το Δήμο μας αυτή η Πρωτοχρονιά σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής. Η υλοποίηση της νέας διοικητικής οργάνωσης που αρχίζει από αύριο δημιουργεί προβλήματα και δυσκολίες, αλλά παρουσιάζει και προκλήσεις, ελπίδες και δυνατότητες. Η διαδοχή του παλιού από το καινούργιο εμπεριέχει την προσδοκία, την αισιοδοξία, την ελπίδα για το μέλλον. Υποδεχόμαστε το 2011 με προσδοκίες, ευελπιστώντας να είναι για όλους μας η αφετηρία μιας νέας δημιουργικής εποχής. H νέα χρονιά που ανατέλλει, μας γεμίζει με αισιοδοξία, ελπίδα, αλλά και ευθύνη, γιατί σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, μια νέα αρχή.Από την καθημερινή επαφή μαζί σας γνωρίζω, ότι οι προσδοκίες σας είναι μεγάλες. Ως νέα δημοτική αρχή είμαστε έτοιμοι να αναμετρηθούμε με τα προβλήματα και να αξιοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες που μας δίνει το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», για ένα καλύτερο αύριο για την Άρτα. Με ανατροπές στη δομή, τη λειτουργία και τις κατεστημένες αντιλήψεις. Με αξιοποίηση του πλούσιου ανθρώπινου δυναμικού της περιοχής μας, καθώς και κάθε ρηξικέλευθης ιδέας, κάθε πρωτότυπης πρότασης.Από αύριο αρχίζει μια φιλόδοξη και δημιουργική πορεία, στον πρώτο χρόνο της οποίας δεσμευόμαστε:να ανταποκριθούμε στη λαϊκή εντολή και να προσφέρουμε σύγχρονες υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στον πολίτη,να βάλουμε τα θεμέλια της συγκρότησης, της οργάνωσης, της ενοποίησης και της ανάπτυξης του Δήμου μας, να δώσουμε ανάσα στην καθημερινότητα των δημοτών μας, αντιμετωπίζοντας άμεσα τα μεγάλα προβλήματα της καθαριότητας, του κυκλοφοριακού, της ευταξίας στη λειτουργία της πόλης… να μεθοδεύσουμε τη σύντονη αναζήτηση πηγών χρηματοδότησης και αξιοποίησης ευρωπαϊκών προγραμμάτων να οργανώσουμε ένα Δήμο πρότυπο λειτουργίας και ανάπτυξης. Είμαστε αισιόδοξοι, ότι θα ανταποκριθούμε με αξιώσεις στις απαιτήσεις των καιρών και στις υψηλές προσδοκίες σας, γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στη δημιουργική σας διάθεση, γιατί γνωρίζουμε ότι θα σας έχουμε συμπαραστάτες. Με τις απόψεις σας, με τις προτάσεις σας, με τη συμμετοχή σας, με την εποικοδομητική κριτική σας. Μαζί μπορούμε να πετύχουμε και περισσότερα και καλύτερα, ώστε να δώσουμε πολύ γρήγορα στο νέο Δήμο Αρταίων τη θέση που του αξίζει..Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, ο νέος χρόνος να σας φέρει υγεία και ευτυχία, προσωπική και οικογενειακή και εκπλήρωση όλων των ευγενών φιλοδοξιών σας».