Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Ρεκόρ στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ως θεσμός μπορεί να μην υπάρχει πιά, αφήνει όμως η δεκαεξάχρονη πορεία της, γεγονότα και εξελίξεις, που πρέπει να αναλυθούν, για να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα, λαμβάνοντας αφορμή και απ’ την τελευταία συνεδρίαση του τελευταίου νομαρχιακού συμβουλίου, όπου μεταξύ των άλλων ειπώθηκαν και σοβαρά πράγματα.
Αναδείχτηκε η νομαρχιακή σύμβουλος που έκανε το δικό της ρεκόρ. Υποψήφιοι και εκλεγμένοι νομάρχες, ήρθαν και παρήλθαν, αυτή παρέμεινε εκεί. Ο λόγος για την Βασιλική Βαγγέλη, η οποία επί δέκα έξι χρόνια που διήρκησε ο θεσμός της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ήταν νομαρχιακή σύμβουλος και μάλιστα πάντα εκλεγμένη πρώτη σε σταυρούς προτίμησης.
Και δεν βρέθηκε στα έδρανα του Νομαρχιακού Συμβουλίου, για τον αριθμό, όπως πολλοί περίμεναν να συμβεί με τις γυναίκες που άρχισαν να μπαίνουν στο θεσμό αυτό. Μαχητική, με άποψη, αλλά και με πάθος για την ανάπτυξη του νομού μας, υπενθυμίζοντας σε κάθε συνεδρίαση του οργάνου, δράσεις που έπρεπε να είχαν δρομολογηθεί και ξεχάστηκαν.
Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος με τον υποψήφιο νομάρχη Κώστα Καζναφέρη, υπηρέτησε τον θεσμό απ’ την μεριά της αντιπολίτευσης, έχοντας πολλά να καταγγείλει. Με ερωτήσεις και παρεμβάσεις για όλα τα προβλήματα του νομού μας. Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος με το νομάρχη Λάμπρο Ρίζο, κατέλαβε και το αξίωμα του αντινομάρχη, μέσα απ’ το οποίο πάλεψε, για πολλά και ενδιαφέροντα ζητήματα. Χωρίς αυτό να την καταστήσει λιγότερο μαχητική. Έχοντας και το αξίωμα είχε το θάρρος να καταθέσει την άποψή της για τα φλέγοντα ζητήματα του τόπου. Πρώτη νομαρχιακή σύμβουλος και με τον απερχόμενο Γιώργο Παπαβασιλείου. Είπε χωρίς περιστροφές την άποψή της. Ήρθε σε κόντρα μαζί του, όχι για κάτι προσωπικό, αλλά γιατί πολύ έγκαιρα είχε διαπιστώσει την αλαζονεία του ανδρός, που την οδήγησε στο συμπέρασμα, ότι όχι μόνο δεν θα παραχθεί έργο, αλλά όσες κινήσεις γίνονται, θα γίνονται για την δημιουργία εντυπώσεων και μόνο. Απόδειξη ότι δεν τον ακολούθησε στις δημοτικές εκλογές, προτιμώντας να αποσυρθεί απ’ την αυτοδιοίκηση, για κάποιο χρονικό διάστημα.
Κι ένα ακόμη ρεκόρ. Τον θεσμό του νομαρχιακού συμβουλίου, δεν τον είδε για να περνάει το χρόνο της και να βρίσκεται εκεί, όποτε δεν έχει τι άλλο να κάνει. Ελάχιστες απουσίες στα δέκα έξι χρόνια, κι αυτές επιβεβλημένες, όπως στον καθένα μπορεί να συμβεί.
Συμπέρασμα. Τίμησε τους πολίτες που την εμπιστεύτηκαν, κατά τον καλύτερο τρόπο. Τους εκπροσώπησε απ’ την πρώτη τετραετία με πάθος και συνείδηση αυτού που κάνει και η εκτίμηση στο πρόσωπό της χρόνο με τον χρόνο ανέβαινε.
Και το μήνυμα: Η αυτοδιοίκηση θέλει συνέχεια και συνέπεια. Πάθος γι’ αυτό που κάνεις και μπορεί να σε οδηγήσει και σε ρεκόρ, όπως αυτό της Βασιλικής Βαγγέλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: